bir arkadaşım var. kendisini seviyorum aslında ama yazdığında arayıp sorduğunda mutlu olduğumdan çok, cevap yazmadığında arayıp sormadığında vs. mutsuz oluyorum. uzun bir süre geçip yazdığında yine hiçbir şey yokmuş gibi iyi davranıyorum, kin de tutamıyorum. ama bu gelgitler beni çok yoruyor. sıkıld
bir arkadaşım var. kendisini seviyorum aslında ama yazdığında arayıp sorduğunda mutlu olduğumdan çok, cevap yazmadığında arayıp sormadığında vs.
mutsuz oluyorum. uzun bir süre geçip yazdığında yine hiçbir şey yokmuş gibi iyi davranıyorum, kin de tutamıyorum.
ama bu gelgitler beni çok yoruyor. sıkıldım açıkçası bu şekilde hem yakın hem de uzakmış gibi..
ne yapsam optimum bir çözüm bulabilirim?
0
İlişkilerimde sizinle aynı düşüncelere sahibim. Şu sıralar fark ettiğim şey ise gerçekten sevdiğim ve samimi olduğum insanları bu şekilde kabul etmem gerektiği. Sizin içim çok önemli biri değilse zaten direkt iletişimi kesersiniz.
0
Bazı insanlar böyle, kabullenip beklentini onun mizacına göre oluşturman senin için de daha az yıpratıcı olur. onunla ilgili iyi ya da kötü diye bi hükme varmaya çlşma veya ilişkine dair bir nihai karar verme gibi. kendini beklenti oluşturacak fedakarıklardan da uzak dur.
0
Demek ki zaman geçince etkisi geçiyor o yüzden düşünüp kendinizi gel gite sokmayın derim,normal seyrinde devam etsin.Arkadaslığı kategorize etmek bilmiyorum ne kadar doğru.
0
@ başkalaşım evet ama @geridonusum super bi tavsiye vermiş. Beklentiye sokacak fedakarlik yapmamak lazim. Yakın diyip kabul edip fedakarlık yaptığında yine hayal kırıklığı olmayacak mı?
0
Arkadaşlığa bakış açınızla ilgili bir durum. Benim de var öyle arkadaşlarım, zaman içerisinde uzak kaldık, iletişimimiz azaldı ama hayatımdan çıkarmayı düşünmedim hiç. Bir de bunu dile getirmeyi düşündünüz mü hiç? Diyin ki böyle böyle,ben seni seviyorum ve değer veriyorum. Ama sen böyle yaptıkça mutsuz oluyorum. Bence bir şey kaybetmezsiniz.
0
Büyük ayıp edin sizi aramasın telefonlarınızı açmasın. Ehehe. İyi fikir değil mi :D
0
