www.eksiduyuru.combenim üniversitedeki arkadaşlarımın çoğu; cağaloğlu, galatasaray, kabataş erkek de okudular, ya da bilemediniz tübitak olimpiyatçısı (ben meslek lisesinde okudum).
kendileriyle çok konuştum çünkü ben de böyle lisede okumak isterdim. hepsinin ortak noktası, ortaokul döneminde ailelerinin kendilerini yönlendirmesi. ne çok sıkmışlar, ne de çok serbest bırakmışlar.
o yüzden sopayı önce kendinize atın, sonra çuvaldızı çocuğa batırın. el kadar çocuk dışarıda top koşturmak varken gidip qs rankingde üniversitelere bakıp kariyerini mi planlayacak kendi kendine.
bu saatten sonra yapılabilecek en iyi şey; üniversite hevesi kazandırmak. güzel üniversitelere gezi yaptırıp ona o bilinci kazandırırsanız zaten devamını o getirir. üniversitelerin sunduğu avantajlar, erasmus/exchange olanakları, kampüs hayatı... "üniversite artık o kadar önemli değil" diyen büyük bir kesim var ama bence önemli. iyi bir üniversite çok büyük kapılar açıyor. o yüzden ona baştan yüksek üniversite motivasyonu vermek gerekir.
günümüzde meslek lisesi diplaması bazı kapıları açıyor. iş yeri açma, devlette o diploma ile atanma... attığım linkte açıkladım. ama meslek lisesinde eğitim yok gibi bir şey bişey öğrenemez yani. o diploma ile bir yere gelir, orada öğrenir.
özel okul falan ciddi maliyetli işler. buradakilerin çoğu yine zaten %50 burslu vakıf ünilerinde geçiyor. bizde para var, diyorsanız gönderin tabii ne olacak. ama özel okuldaki eğitim devletten daha bile beter (sağlam bir özele gitmediği sürece). devlette en azından laubalilik yok, disiplin kazanır. "sabah uyanamadım" gibi bahaneler; özelde tatlı kuşum benim diye karşılanırken, devlette müdüre gidip geç kağıdı alma işi (ya da hocaya hesap verme işi), geç kalkmayı yıldırır.
Ben olsam Anadolu lisesine kayıt ettirmeye çalışırdım. Bir yandan da üniversite motivasyonu vermeye. Buna ek eğer içe dönük bir kişiliği varsa, özel okula vereceğim para ile güzel psikolojik destek aldırırdım. Özellikle hayata karışması/daha aktif olması konusunda çok işe yarıyor.
