yücelttiğimiz kişilerin, insanlaştırılmasına tahammül edemediğimiz için.
insan doğası işte; madem benden yükseklerde, o zaman ona tanrısal atıflarda bulunayım da, ona karşı hasetim uyanmasın...
birisi de, "ya bak, o tanrı katındaki adam da yeri gelir yellenir!" dediğinde de hasetimizin içinde olduğu odanın kapısını açmaya zorladığı için, ona hiddetleniriz.
"sen ne yapmnaya çalışıyorsun? otur, oturduğun yerde! açmaya çalışma bilmediğin kapıları" deriz.
0