silmesen serverda şişkinliğe mi sebep oluyormuş, silme sebebini merak ettim.
sorunun cevabına gelince, şu anda sözlükte birkaç cümleden uzun cevap verilmesi gereken konu mu var sorarım size romalılar, türkiyede siyasetin sirayet etmediği bir konu mu kaldı, a'da z'ye her yerde karşımıza çıkıyor, işte evde yolda kültürel etkinliklerde her yerde hayatımıza müdahale edilmeye çalışılıyor, bence ülkenin zekası geriletiliyor da neyse biz gene hatayı kendimizde arayalım, uzun bir değerlendirme yazısı yazısı yazmak için oturup buna mesai harcamak lazım arkadaşım, keyfi zaman geçirirken bir anda hop diye uzun uzun konular değerlendirilip kağıda dökülmesi biraz zor işler, hali hazırda konunun uzmanı olmak lazım zaten, sen gene bir paragraf düşündüklerini yazmayı dene bence belki birileri için yeterince iyidir bilemezsin.

Bahsettikleriniz ne bildiği değil, ne kadar şey paylaşmak istediğiyle alakalı.
Tembel de olabilir. İçedönük de. Ketum da…
Merdümgiriz olabilir. İnsanlara bir şeyi uzun uzun anlatmayı sevmiyor olabilir. Az ama öz konuşuyor olabilir…
Cahil de olabilir. Olmayabilir de… Bence bahsettiğiniz iki davranış örneğine bakılıp anlaşılmaz.

Sözlü ifade kabiliyeti ve yazılı ifade kabiliyeti, eğitim seviyesi ile çok da ilintili şeyler değildir. Ayrı bir kabiliyettir. Çok okuyarak ve sözlü olanı da toplum içinde çok konuşarak geliştirilebilir.

kim neden ekşi sözlüğe entry girsin ki. 1 cümleden fazlasını yazmak israftır bile.

Üşeniyordur belki.

Sözlüğe 3 yıla yakındır girmiyorum ama öncesi için konuşursam alakası yok. Daha fazlasını yazmaya üşendim.

size bire böyle bir laf mı söyledi. yoksa boş beleşin biri ortamda böyle bir laf mı etti. bazı insanlar bilgi aktarmayı, oraya buraya yazmayı sevmez.

Ben yazmayı hiç sevmem. Özellikle internette.
Ama birebir de sabahlara kadar konuşabilirim.

Bu mantığa göre oralara uzun uzun girenler de fantastik akıllı insanlar falan olurdu. Eğer uzun uzun yazmak fantastik bir olaysa sağa sola terörist saldırı yapıp arkasından 5 cilt faşist ırkçı kitap çıkaran adamlar da çok eğitimli olmalı diyebiliriz. Ben misal okula saldıran incel olsam saldırırım, ardından sadece "sevmiyordum kardeşim ya, ondan sıktım" yazarım. Uğraşamam.

Her mesleğin zorluğu var ve hiçbiri de öyle dışardan göründüğü gibi değil.
Ayrıca masa başı memurlukta da bulunduğun yerde tutunamazsan öyle bir tayin görürsün ki keşke eşek gibi çalışaydım da olay buralara gelmeseydi dersin.

influencerlıktır herhalde ya da şarkıcılık ressamlık gibi çeşitli sanat dallarıyla ilgili mesleklerdir ama daha normal insan mesleği olarak soruyorsan muhtemelen öğretmenliktir. ondan sonra da diğer devlet memurluklarıdır evet. memurluğun da bazısı yoğun oluyor ama hepsi değil.

@semaforo de medianoche ; şarkıcılık, ressamlık, öğretmenlik ve memurluk, benim bakış açıma göre hiç biri kolay değil. böyle düşünmen beni şaşırttı açıkçası.

evet herkes atomu parçalamıyor, izafiyet teorisini keşfetmiyor ama bu yukarıda saydıkların, ciddi uğraş ve emek isteyen işler.

öte yandan ajdar da şarkıcı, tarkan da. ben de resim yapıyorum, pablo picasso da :)

soruya cevaba gelirsek, tembel insana yemek yemek bile zor gelir, birisi gelse de ağzıma beslese, birisi gelse de beni tuvalete götürse der. böyle bir insana yakışacak en güzel meslek, zengin çocuğu olmaktır, saat 10 da babasının işine gelsin, saat 12 de yemeğe gitsin, yemekten sonra gezmeye tozmaya eğlenmeye gitsin, gece uykusu gelince yatsın uyusun. dostlar alışverişte görsün misali.

@omer460: ben kolay demedim bunlara da diğer mesleklerle kıyaslayınca çok daha az zorlayıcı çoğu durumda. zaten çoğumuzda olmayan bir yetenek istiyor sanat işleri ama hiçbir sanatçının kendi sanatını icra etmek yerine haftada 5 gün 8-6 çalışmayı tercih edeceğini sanmıyorum. bunlar biraz daha çalışmanızı üretiminizi kendinize göre ayarlayabildiğiniz işler o açıdan normal işlere göre çok avantajlı. bir sanatçının kafası atıyor kendine belki 3 ay belki 1 yıl kafa izni veriyor. parayı bulan erken yaşta emekli bile olabiliyor.

öğretmenlik de yine 2 ay kafadan izni var ve çoğu öğretmen haftada 3-4 gün çalışıyor 5 gün bile değil hiçbir meslekte yok böyle bir şey türkiye'de biliyorsunuz değil mi? benim babam öğretmenliği ek iş olarak yapıyordu mesela ayrıca dükkanı varken. tabi ki onun da zorlukları var da geliri biraz iyi olsa öğretmenlik bölümlerine türkiye derecesiyle girilir öyle söyleyeyim. tabi devlet öğretmenleri için diyorum özelde öğretmenlik çok zor şartları çok farklı.

memurluk = yatis. zamaninda ben de yaptim. kurumdan kuruma degismekle birlikte memurluk haftada 2-3 saat calissaniz kimsenin size laf etmedigi bir yerdir. is ahlaki olmayan insan icin cennet gibi bir sey. yuz kizartici suc islenmedigi surece isten cikarilma durumu yok.

Kesinlikle memurluk. 65 yaşına kadar evden işe gidip gelerek maaşını alırsın. Hatta ek iş yapma imkanı bile var. Öğretmenlerin çoğu ticaret yapıyor. Çok fazla boş zamanları var.

mesela diyanet işlerinde bir ilçede, hatta nüfusu 10binse ne iş olabilir ki? memuriyetten atılma riski çok az. öğretmensen veya adliyede katipsen yatamazsın. mesela erzincanın iliç içesindesin, meb de memursun, 5 gün çalış 25 gün yat. memuriyetin bakanlığa, bölgeye, nüfusa ve kadroya göre önemli.
mesela uzman kadro psikolog, mühendis vb. gibi belirleyeceğin özelliğin varsa yatamazsın. düz memur yatar.

not ben de 15 senelik memurum. memurların yüzde 95i yatmasa da çok düşük verimle çalışıyor.

Memur olmadım hiç. O yüzden en rahatı memurluk mu bilemem ama özel sektörde Alman firmalar gördüğüm en rahat firmalardı. Özellikle BSH'de hiçbir şey yapmadan yan gelip yatan bir sürü insan tanıyorum. Hiç de bir şey olmyordu bu insanlara. Tam bir çiftlik BSH.

"Memurluk" genellenecek bir kavram değil. Ögle yemeğine zar zor çıkan tapu/defterdarlık çalışanı da memur, 70 km uzaktaki limana gidip fırtınalı havada ürün kontrolü yapmak için gemiye tırmanan da memur, akıma kapılma riskiyle elektrik hatlarına müdahale edenler de memur. (Kurum yapılarını, 399 vs detaylarını geçelim)
Evet, halk ile yüzyüze gelmeyen kurumlarda ciddi bir gizli işsizlik var. Referanslı ama zekasız tipleri de, işini savsaklayan zekileri de yeter ki işe çomak sokmasın diye rahat birimlere verirler genelde. Referanslı ve ağzı laf yapan tiplere yerli yersiz birimler uydurup açarlar ki makam mevki olsun. O birimlere de dolduracak adam lazım.

Benim abim zorluğa katlanamadı ve memur oldu masa başında. Şu an mutlu

Yani evet. Ama kendim tecrübe etmedim.

Bu arada eski kız arkadaşımın ablası devlet hastanesinde psikologdu. Hastanede dönüşümlü çalışıyorlar diye haftada 3 gün gidiyordu, tam maaş alıyordu.

memur butun gun yatiyor diyenlere inanma. hicbir bok bilmiyorlar. ezbere konusuyorlar, icten ice kiskaniyorlar cunku, saniyorlar ki boylesine bir devletin hic calismayan birine maas verecegini varsaydiklari icin.

çalışmayı pek sevmeyen birisi için kendi sevdiği bir iş yapmaktır. böylece çalışmış gibi hissetmez. memurluğun bin türlü versiyonu var. hangi kurum, yöneticin kim vs. değişir.

merhum +1
30 yasina kadar hic calismamis boyle bir arkadasin biz en sevdigi seyi bulup kendisini zorla o sektore soktuk, 10 senedir calisiyor, gayet de keyfi yerinde.
memurluk ilk etapta mantikli gibi gelse de buyuk sikinti yaratabilir.

devletten çalmadiysa, ihbar etmek ahlaki olmaz.

Memuriyet süresince gelir elde edici işlerde çalışmak disiplin cezası gerektirir, kademe ilerleme gibi disiplin cezaları öngörülür, emekli olduktan sonra bu cezalar hükümsüz kalır.

ceza almaz. emekli maaşını ve ikramiyesini aldıktan sonra geçmişe dönük ceza işleyeceğini sanmıyorum.

soruyu soran arkadaş memur diye özellikle belirttiği için o noktaya odaklanılmış ama kayıt dışı iş yapıldıysa vergi dairesi tarafından işlem yapılabilir.

kiracım bu şekilde ek iş olarak mesai sonrası çalışıyordu.
şikayet edildi ve iş yeri o gün mühürlendi.

Tabiki kapatabilir o yaş hala genç.

Çok zor. Şu durumda daha da zor. 23’ünde çalışmaya başlayan ucuz krediyle ev bile almıştır. Şimdi başlayan maaşının %70’ini kiraya verir.

Kapatamaz. Durumun kendisi imkansız değil yapılabilir fakat 32-33 yaşına kadar çalışmamış birisinin karakter özelliklerinden ötürü imkansız. Bir gecede aydınlanma yaşayıp birden dünyanın en çalışkan, en atılgan insanına dönüşmediği sürece olmaz o iş.

o yaşa kadar malak gibi yattıysa elbet şansı sıfıra yakın. ancak vaktini kitap okuyarak, makalelerle, yurt içi dışı gezilerle, sosyal ortamlarda geçirmişse o zaman bazı açılardan sıçrama yapıp depar atabilir öne bile geçebilir. örnekleri de epey var.

kaptabilir elbet hayat 32-33 yaşında başlamadı. arada atıyorum üni mezuniyetindne sonra geçen 10 yıl var. o 10 yılda ne yaptı. bir şeyler denedi ve batırdı mı, yoksa odun gibi evde bilgisayar başında sosyal medyada trollük mü yaptı sorusu önemli orada yaşadıkları ona muhakkak bir değer katacaktır ve bu değeri yeni başlangıucnda kullanması gerek. o 10 yıl yokmuş gibi davranmak garip olurdu.

teoride evet, pratikte hayır.
hayata atılmaktan kasıt bir yere girip çalışmaksa, tabii yapabilir. ama kariyer yapmaksa o iş olmaz.

iyi bir hayat sürebilmek için hayatının bir bölümünü iyi bir meslek edinmeye harcaman gerekiyor.

ben geç başladım ama şuan müthiş çalışma şartlarına ve gelire sahibim ve dünyanın iklim ve ekonomi açısından en iyi bölgelerinden birinde yaşıyorum.

geçmişte çevremden o çalışıyor sen çalışmıyorsun kıyaslamaları ve küçümsemeleri gördüm. bu çalışanlar istanbul'da 3 aktarma yaparak toplu taşımayla işe gidip geliyor ve paylaşımlı evlerde kalıyorlar. daha da kötüsü aileden destek alıyorlar. kaç yaşına kadar yapabilecekler bunu? 40-45 maksimum. sonrası belirsiz.

ben hep şunu diyorum, dandik bir işte ömür çürüteceğine gir bedavaya çıraklık yap ve zanaat öğren. 6 ay aç gezer sonra altına arabanı çekip evini alırsın. Ama türkiye'de baskı çok fazla var. Belli bir yaştan sonra o evlenmiş işi varmış gibi baskılarla insanı olmayacak yollara sokarlar.

Bir mucize gerçekleşmezgerçekleşmez ya da hayati bir fikir sunup çok başarılı olmazsa çalışarak geçmesi bence zor

33 yasinda calismaya basladiginda 10 senelik tecrübeli eleman maasi almayacak sadece yasindan ötürü. tecrübesiz eleman maasi alacak. hem cok sansli hem cok zeki olmasi gerek. bu durumda yasitlarinin coguna göre arayi kapatir. bu ikisinden biri bile yoksa mümkün degil.

Bu bakis acisiyla kapatamaz. Cunku odaklanmasi gereken baskalari degil, kendisi olmali.

Ne kadar razı olduklarını bilmiyoruz ama bazı destekçilerine güveniyor olmalı .

Ona tavsiye değil de cezai olarak, burnunun adeta yokluktan yere sürtünüp pişmanlığı kesinleşinceye ve hayatında 180 derece bir dönüş yapana kadar kendisine yardım edilmemesi taraftarıyım.

maalesef çok kişi var,
tavsiyede işe yaramiyor,
ulu hükümet politikalari,
ev genci sayisini artirdi,
evlenme oranini azaltti.

Çopu insan aç kalacağını bile bile çalışmamazlık yapmaz. O işte bir iş var.
Ben anlamaya çalışırdım.
Onu komuşturmaya çalışırdım niye çalışmıyor. Belki özgüveniyle ilgili sıkıntısı vardır. Bende uUnca bir dönem oldu.
Cesaretsizdir.
İçine atmıştır bazı şeyleri.
Anlamaya ve şevklendirmeye çalışın derim

Benim de etrafımda var benzer bir profil. Laf anlatamıyoruz.

Sokağa düşene kadar kafalarına girmez. Kime güveniyorlarsa.

birine güvenme degil,
özgüven eksikligi, takintilar, tembellik vs.

bizim boyle bir arkadas vardi, arabalari severdi. lise mezunu.
bunu zorla bir araba bayisini soktuk. 7-8 senedir orda, araba satiyor. hatta gecen sene en cok arac satanlardan biri oldu. herhalde ordan emekli olur.

cok sevdigi birseyi bulup ordan yurumek lazim.

sigara içen bir insana zorla sigarayı bıraktıramazsınız, kendi isterse bırakı, çalışmak istemeyen bir insanı da zorla çalıştıramazsınız. ne yaparsanız yapın olmayacaktır.

bir arkadaşım vardı, ailesi oldukça varlıklı, iş güç hak getire. buna birinci iş yerini açtılar başında durmadı eşe dosta bıraktı batırdı, sonra evlendirdiler, çok güzel bir eşi vardı, derken çocuğu oldu, eşi memur falan, ikinci işyerini açtılar, onu da batırdı, eşi de ayrılmak zorunda kaldı. 2 3 senede yaklaşık 2m dolar yedi. üstelik kumar değil uyuşturucu değil, fantastik derece saçma sapan şeylerle. pavyondur eğlencedir vb.

diğer arkadaşım benden 4 5 yaş büyüktür. ömrü hayatı boyunca hiç çalışmadı, bi kız arkadaşı vardı, evlenecekler derken, kız bizimkinden ayrıldı, uzun bi depresyon süreci derken, yıllar sonra kafasına göre birini buldu, 40 küsür yaşında ilk işine girdi, inanılmaz derece ağır şartlarda çalışmasına rağmen sorsanız hiç bi şikayeti yok.

bazen harakete geçmek için yumurtanın kapıya gelmesi gerekiyor.
bi 6 7 sene önce, arkadaşın çocuğuyla takılıyoruz, ailesi şehir dışına gidip bana emanet etmişti. oyunlar yemekler falan derken, ya dedim olm orta okula gidiyorsun, onda bile ilk derse gitmiyorsun, derslerin zayıf, niye böyle yapıyorsun.

abi dedi ben 12 yaşındayım, bak bana şu kadar harçlık veriyolar, ben bununla şunu bunu bile alamıyorum, çalış çalış bak dedi üni mezunları 3 harfli marketlerde asgari ücrete çalışıyor, ben zaten baştan kaybetmişim. dünya batsa ağzımı bile açmam demişti. çok şaşırmıştım.

şimdi işinde gücünde, güzel bir mesleği var. hayatından da son derece memnun. o da babası okumayacağını anlayınca çıraklık eğitim vb kendi tamircilik mesleğine başlattı.

bu örneklerin dışında 45 yaşına gelip, 50 küsür yaşına gelip. cebinde 5 kuruş olmamasına rağmen inatla çalışmayan. çalışmayı reddeden ve bulunduğu durumdan şikayet eden 2 arkadaşım daha var. adamlar çalışmamak için ant içmişler. analarının babalarının emekli maaşı evleri olmasa ekmek bile alamazlar kaldı ki bunun 45 50 yaşında insanlar için ne kadar aşağılayıcı olabileeğini düşünün.

bu sorunun altında yatan asıl şey psikolojik sorunlar, ha tedavisi var mıdır? insanların alışkanlıkları değişir mi nasıl olur nasıl biter bilmiyorum ama bu tür insanların yakınlarına sabır diliyorum.

terapi alsin.

bende böyle bir kuzen var. 71 dogumlu, hayatinda bir gün calismadi. hep hazir yedi. sekiz tane daireleri, bes tane dükkanlari vardi, hep onlari sattilar. bir yazlik evleri vardi, o da gitti. en son kendi yasadiklari daire kalmisti sadece. bu esnada pasam mercedesler, cadillaclar üstünden inmedi. gidip kendine 4 bin euro verip balenciaga ayakkabi alan bir tip. kumar da var, metres de var. terapi falan hikaye, bazisini düzeltmek mümkün degil. böyle bir insanla karsilasmamis olanlar asla anlayamazlar bunlarin cevrelerine verdikleri zarari. anca bol keseden tavsiye dagitirlar.
sahsen ben hicbir sey yapmiyorum. 18-19 sene oldu görüsmüyoruz. telefonu bile yok bende. benim numara da onda yoktur. ailem de asla görüsmüyor cok sükür. ne dügünümüze ne cenazemize cagrilan biri. teyzem falan da vefat etti. umrumda da degil. bu soruyu okuyana kadar herhalde bir 5-6 sene olmustur adam aklima gelmeyeli. sonucta yetiskin insan. benden 19 yas büyük. benden ve ailemden borc istemedikce istedigini yapabilir, istedigine salca olabilir. bizi hic alakadar etmiyor. öyle bir akrabam yok benim.

Çocuk yapınca dünyanın en yapılamaz şeyi yaptıkları zannına kapılan ve dünyanın en prenses çocuğunu yetiştirmeyi amaç edinen zamane anne babalarının, bu gayretteki doz aşımı böyle bir şeye sebep oluyor.
Bir şeyi elde etmek için çalışmak gerektiği bilinci gelişmeden büyüyen çocuklar böyle asalak oluyor. Paranın harcama tarafına kendilerini konumlandırıyorlar. Kazanma tarafında hiç yoklar.
Böyle birkaç aile tanıyorum da biri çok dikkatimi çekiyor. Anne baba çocuk için yaşıyor ve yaşları epey geçtiği halde emekli olamıyorlar. Çünkü çocuğa para lazım.
Anne baba ölünce o adamın ne olacağını çok merak ediyorum.
İnstegramda dolanıp duran bir video var. Baba ile çocuk yürürlerken önlerine bir engel çıkıyor. Baba engeli aşıp geçiyor ve çocuğun kendi başına becermesini bekliyor. Cevap o videoda gizli.

O insanların iş bulamama ihtimali olduğunu da hesaba katsanız keşke. Burada yazan çoğu kişinin işi rahat. Sıcacık ofisinde oturup kahveni yudumlarken konuşmak kolay tabi. Burada sayıp dökenler asgari ücrete haftanın altı günü çalışsınlar bakalım ne kadar dayanacaklar. Herkes sizin gibi şanslı olamıyor maalesef.

tavsiye vermezdim.

çünkü iş hayatında neler nelerle karşılaştım ki maddi durumum olsa bir gün bile çalışmazdım.

gerçekten aç kalınca çalışır merak etmeyin.

turkiye'de boyle insan cok. turkiye'de anne baba koruyuculugu gereksiz duzeyde.

Terapi alsın cevabı geldiyse dağılabiliriz.

Bu zihniyet ile konuşarak bir şeyler çözülmez diye düşünüyorum.