öğrenirsiniz ama motor bir beceriye dönüşmesi için erişebildiğiniz bir araba olması lazım yoksa bildiğiniz uçar gider. bisiklete binmek gibi değil. :(

Araba kullanmayı öğrenmek için araba sahibi olmanız şart değil, elbette kolaylaştırırdı ama olmasa da olur. Hem sizin beklentiniz acil bir şey olduğunda el altındaki herhangi bir arabayı sürebilmekmiş. Günlük kullanım için tercih etmiyorsanız (en azından şu an) sürüşünüzü iyileştirmek için araba sahibi olmayı beklemeyin bence.

Ben bir aile büyüğümden öğrendim, onun arabasında her gün düzenli pratik yaptık. Önce tenha yollar, sonra sokaklar, sonra caddeler, sonra uzun yollar derken ehliyet kursuna yazıldığımda biliyordum zaten kullanmayı. Otomatik viteste öğrendim, kursta da manueli öğrenmiş oldum ehliyeti de öyle aldım.

Çok uzun süre değil ama kısa aralıklarla sürekli pratik yani çözüm. Güvendiğiniz ve size güvenecek biri varsa eş dost, arabası olan, onunla birlikte sürüşlere çıkabilirsiniz.

valla tam adamına denk geldiniz. ben özel dersler hariç başka kimseden öğrenmedim. ehliyet sınavından önce farklı eğitmenlerden özel dersler aldım ve sorun benim için eğitmenlerin kalitesizliği, aşırı panik yaptırmalarıydı. illa araba olmasına gerek yok. merak ettiğim şeyleri de youtubedan da baktım. benim de araba kullanmak için motivasyonum vardı, sürekli toplu taşıma çok sıkmıştı vs gibi özel sebepler. ayrıca özgürlük hissi de hoşuma gidiyordu. fiyatlar olarak çok öneri veremeyeceğim ama, ehliyeti aldıktan sonra baktım kimse öğretmeyecek, kendim direksiyonun başına geçip güzel müzik açıp şehir içi kullanmaya başladım. hatalarınızla da öğrenebiliyorsunuz ama başlangıçta iyi bir hoca, sonrasında ise kendinizi motive edip 2. el arabayla dışarı çıkmak en iyisi. şu anlık park konusunda sorun yaşıyorum ama genel olarak iyi ki yapmışım diyorum

anahtar orada al şu arabayı git seviyesine gelmek en az 10 bin km alır. pratik yapmadan öğrenmek mümkün değil. başkasının arabası-kiralık araç veya eğitimde o tedirginlikte öğrenme süreci tamamlanamıyor malesef.

bir tane eski honda/toyota al, 20-25 yasinda. kara duzen bir arac olsun.
sakin bir yerde yazlik falan varsa araci oraya birak, her gittiginde orda pratik yap.
sonra yavas yavas cemberi genislet, sehre git gel, alismadan uzun yola cikma.
direksiyonu gelistirdikten sonra araci yenile, eskisini sat gitsin.

Özel ders aldım ve almaya devam ediyorum sürücü kursundan. Sevdiğim bir hocam var kadın. Arkadaş gibi olduk. Ders arasında kafeye gidiyoruz. O samimiyet olunca daha doğal oluyor her şey. Sağ olsun iyileştirdim. Biraz para harcamak gerekiyor.

şimdi arabayı kullanmayı öğrenmek derken teorik olarak biliyordum oyunlardan izlediklerimden vs. ama ilk kez sürücü kursunda araç sürdüm.
orada öğrendim denebilir mi bilemiyorum bu yüzden, adam sadece sözlü olarak anlattı ilk turlamada tüm sınav güzergahını sorunsuz tamamladım, sınav olsaydı geçerdim :D adam da şaşırdı daha önce hiç araç kullanmamış olduğuma. sonraki süreçte kurs bitene kadar eğitim güzergahı dışında da sürdürdü ana caddede de sürdüm eşini işten filan da aldık benim için de daha iyi oldu normal eğitimde verilenden fazlasını pratik etmiş oldum.

aradan bayağı zaman geçti hiç araç kullanmadım bu süreçte, benim araba almam gündeme gelince gidip almak için kendime güvenemedim haliyle :D kursta yanımda deneyimli biri vardı işi o ve acil durum olsa müdahale edebilir onda da pedallar var vs. ben sürerken hiç müdahalesi olmamıştı ama güven veriyor o durum. şehirler arası uzun yol da daha önce yapmadım. eski sahibi 100 küsür km yoldan gelip aracı bıraktı bana.

eve yakın bölgede turladım bi süre, biraz pratik yaptım aktif trafiğe çıkmadan. yine trafiğe kapalı özel alan değil tabi ama yoğun trafik de yok burada. sonra yeter bu kadar pratik diyince normal kullanmaya başladım. mecbur bi yerde çıkılacak trafiğe sonuçta :D

kendine bir cikis plani olustur ederim.
calismaktan ben de nefret ediyorum. calismayi seven kisilerin baska hayati olmadigi icin calisiyorlardir. ya da istedigi gibi basladigi istedi kadar cok calistigi rahat bir isi vardir.

benim cikis planim 55 yasinda emekli olmak. beni bu ayakta tutuyor. daha az paraya ok olacak seviyeye gelirsem daha erken de olabilir.

şu anki görevin pozizyonun nedir bilmiyorum ama senin işe alındığın değil işi senin seçebileceğin nitelikler/beceriler geliştirmelisin. çalışmanın anlamı yok sanki kısmı da işten beklentilerinle alakalı. hayatına yeterli sosyal aktivite, dinlenme, eğlence katmazsan
bu tatmini işten çıkarmaya-maddi olarak beklemeye başlarsın. bunlar da gerçekleşmeyince mutsuz bir kısır döngüye girer.

iş nedir, görev nedir, beklenti nedir bilemiyorum.

ancak insanın öncelikle kendisini tanıması ve kendine göre bir yol çizmesi önemli. enegram vs. gibi kişilik testleri mevcut. belli ki sizin için tam kurumsal net bir ortam gerekli (yazdığınız bir kaç paragraftan anladığım), yok o da basıyorsa belki de etkinlik, açık hava vs. bir iş gerekli.

insan sevmediği işte çalışmak zorunda olduğunda hayat katlanılmaz hale geliyor katılıyorum.

ancak sizde de yaş kemale ermiş.

bir şekilde işleri yoluna koymanız lazım gelen yaştasınız.

aynı sorunları yaşamakta olan biri olarak, iki farklı insan tipi gördüm iş hayatında. 1.si çalışmaktan kaçışı olmayanlar, borç harç gereksiz harcama ile dolu yaşayanlar vardı. bu tarz kişiler iş yerinde ne olursa olsun, çalışmaya mecburum madem katlanayım kafasında devam ediyorlardı ve diğer faktörleri umursamıyorlardı. aynı sizin gibi beni rahatsız eden konular onları rahatsız etmiyordu. 2. olarak, ben hala başaramadım ama iş yerine bağlayan bir şey bulmak. bu kendini geliştirmek, ufuk açan bir şey olabilir. iş arkadaşları olabilir. ya da evdeki hayattan sıkılmak, iş yerinin daha ilgi çekici gelmesi olabilir. veya o iş yeri sizin için iyi şeylere vesile olacaksa çekilebilir. ne biliyim oradaki kahve makinesi bile olabilir mesela :)

kılmaz, güvenmiyorsan ayrıl.

kilmaz. güvenemiyorsa affetmemeliydin. affediyorsan da hicbir sey olmamis gibi davranmalisin.

Valla hocam acikcasi iki kere aldatildiktan sonra hala beraberseniz, zaten en bastan bir sikinti var. Guvene dayali iliskiden cok, takintiya dayali bir iliskiniz var gibi gozukuyor. Bu yuzden karsi tarafin 'guven sarsici' soylemi cok sacma kaciyor cunku guven olsa zaten bu iliski olmazdi.

Dolayisiyla bence artik takintilari vs birakip her iki tarafin yoluna devam etmesi en dogrusu.

j r r tolkien hayrani +1

iki kez aldatan, yine aldatır. (tecrübe ile sabit) düşün iki kez affetmişsin neden üçüncü kez affetmeyeceksin ki, dimi?

sevgilinize değil, kendinize ayıp.

Kusura bakmayin da -teknik terim- eziklik var mi? Soru formunda yazdim ama soru degil esasinda.

"Eski" sevgilim demeliydin, bu kadar

ilişkiye bak. aldatılınca devam ediyor, bilgisayar karıştırılınca güven sarsılıyor.

açıp baksan neler göreceğini tahmin ediyorsundur , erkekler tek eşli değiller aranıyordur , kızlarla mesajlaşıyordur .

Şahsen beni aldatmadığı (ya da aldattığını bilmediğim 🥸) halde telefonuna instagramına girer bakarım. Zira o benimkine bakacak ve bunun hakkı olduğunu da iddia edecek bir güzel.

Güvenmiyorsun, haklısın, ayrılmak daha doğru. Yine de, her şeye rağmen mahremiyet mahremiyettir, delikanlı olsa bakmana kızmazdı bence.

kılmaz, seni sadece bir kısır döngüye sokar.

herif 2 kez aldatmış ne ayıbı.

hala bunu mu düşünüyosunuz.

götüne çip taksanız ayıp değil bundan sonra.

bu tarz soruları çok defa sormuştunuz. sırf yalnız kalmamak için ilişki yaşıyorsunuz ve karşı taraf bunu güzelce kullanıyor. üstüne bir de size manipülasyon yapıyor sosyal medyasını karıştırdığınız için.