yeni bir dunyaya giriyoruz (veya girdik bile). aslinda cok heyecan verici ama insan dogasinin pisliginden cok ciddi problemler de yasayacagiz. daron acemoglu mesela cikmis cok korkuyorum diyor. kafalar bu oldugu surece cok aci cekeriz. duvardaki yaziyi gorup is marketinin coktugunu gorup devletleri buna gore yeni bir yapiya zorlamak gerekiyor. ama hala acemoglu tayfa cikip cat cat diye bu duzen bu sekilde devam etmemeli demiyor.

egitimin, diplomanin hicbir onemi kalmadi. esnaf ve kendi isini yapanlar ile dolar milyonerleri disinda sefil milyonlar olacak her yerde. sosyal sigorta sistemi kaldigi sekliyle devam edemez vs.

İnsanın tüm diğer canlılara üstünlük kurmasının sebebi bence her koşula uyum sağlayabilmesiydi. Kas kütlemiz gorilden küçük ama ona istediğimizi yapıyoruz. Kanatlarımız yok ama saatlerce havadayız. Denizde nefes alamıyoruz ama aylarca diplerde gezebiliyoruz vs.

Değişimi her çağdaki insanlar korkutucu görmüş. Normal. Şimdi de öyleyiz. Ama entegre olacağımız da kesin. Bir meslek biter diğeri başlar. Tamamen sallamasyon bir meslek: problemi farklı aı toollarına sorup, optimum cevabı bulan aı analisti. Başka bir örnek: aı product manuel tester. Başka bir örnek: handmade gibi no aı productların değerli olması ve böyle insanların değer kazanması.

Kendi açımdan başardım hissini almadı. Tam tersi, eskiden soru sorduğumda burun kıvıran, cevap vermeyen, az bilgisini satan insanlardan kurtuldum. Gidip opus 5.5'e minecraft yazdırıp, sikko işleri tekrar yaptırmayınca kendi alanımda uzmanlaşmamı sağladı. O açıdan keyfim yerinde. Adapte oldukça daha da güzel olacak.

Ar-Ge yi chat gpt 3.5 civarında komple bırakıp otomasyon'a yöneldim ve hayatımın en doğru kararıydı sanırım.

Gömülü sistem donanım ve yazılım tasarımcısıydım, yeri geldiğinde günlerce, haftalarca işlemcilerin, diğer çiplerin üretici kütüphanelerine kadar dalıp bugları düzeltecek kadar ileri gidebiliyordum.

Örneğin üretici kütüphanesi kaynaklı problemden tasarladığım devrenin ethernet portu çalışmıyordu, ilk defa kullandığım bir işlemciydi (mcu) (stm32h7). Belki 10 günden fazla sağlıklı veri transferi yapabilmek ve bir user web interface'i çalışır hale getirmek için uğraştım, o sıralarda çözümü yaygın bir şekilde internette mevcut değildi. O ilk veriyi başarılı şekilde alıp/gönderip Wireshark'da paketleri tertemiz gördüğümdeki hazzı anlatamam.

Artık chatgpt'ye, Claude'a 5 kelimelik prompt yazınca şak diye yapıyor. Abstraction layerlar sayesinde işler gittikçe kolaylaşıyordu zaten ama iş beklemediğim boyuta beklemediğim kadar hızlı ilerledi.

Arada eski sektörlere iş yapıyorum, 1 ay gece gündüz çalışarak yaptığım işi chatgpt ücretli versiyonla bir gecede bitirdim, bir başarı hissi yoktu, sadece para gelecek olmasının ve ne kadar "kolay" olduğunun şaşkınlığı vardı üstümde.

Evet o his öldü.

Edit : yapay zekayı otomasyon alanında da kullanıyorum, çalıştığım sistemleri öğrettim, fiziksel olarak orada olup yetkili servis olarak müdahale etmem gerektiği için şu anlık işim güvende. kendim büyük bir problem çözünce aldığım hazla, yapay zeka kullanarak çözdüğüm anlardaki hazlar arasında çok büyük fark yok, sistemi anlayıp arızayı köşeye sıkıştıran benim, yapay zeka fikirlerim bittiğinde bana kendi ayarımda bir mühendis gibi beyin fırtınası yapma şansı sunuyor.

Şunu hatırlıyorum; bundan yıllar önce bir iş olduğunda saatlerce googledan okuyarak vba öğrenip macrolar yazardım. Onları hatırlıyorum oldukça gururluydum.
Şimdi copilot ile Cat diye hallediyorum. O kısmı elimden aldı.
Ama onun dışında net öyle bir etkisi olmadı. Ama yaptığım iş genel olarak bir şeyler yaratmak vs üstüne değil.

1 senede "çok değerli" bir statüden "size çok gerek yok ai yazıyor kodu zaten" kısmına geçiş biraz can sıkıcı. işin daha da can sıkıcı tarafı, sanki ai bir tek yazılım alanına etki edecek, diğer alanlara hiç dokunmayacak zannediyor insanlar. mesela pazarlamacı, reklamcı, video artist, görsel efekt uzmanı, tasarımcı, ürün yöneticisi, muhasebeci, insan kaynakları yani aklına gelecek beyaz yakada her iş kolundan insanlar oldukça rahatken gördüğüm kadarıyla bu durumdan en çok yazılımcıların canları sıkkın. ai'ın dünya genelindeki bu ekonomik buhranla aynı anda zirve yapması üst üste gelmiş oldu.

geleceğe dair pek umutlu değilim. şu an ana amaç; bir yerlerde işin varsa onu korumak, değilse bir yerlerde iş bulmak. bu fırtına bir yerde rayına oturacak.

Insana duyulan ihtiyacın kademeli olarak düşeceği kesin. Masabaşında insanın yaptığı çoğu iş zamanla ortadan kaybolacak.

Yapay zeka modern zaman insanının zaman zaman hissettiği anlam krizini daha da derinleştirecek bence de. Bu iyi şeylere de vesile olabilir en nihayetinde ancak oraya gelene kadar da çeşitli sancılar yaşayacağımız belli.

Yapay zekadan önce de insanlar zaman zaman "Ben neyim, ne yapıyorum, bu yaptığım ne işe yarıyor, kimin umrunda" şeklinde bir varoluşsal sorgulamaya giriyorlardı, zira gelişen ekonomik sistem ne kadar yoğun çalışıldığından, ne kadar para kazandırdığından bağımsız bu işleri yapan insanlarıın hayatına anlam katamayan bir dünya yarattı. Hatta buradan çıkan "Doğaya yerleşme" ya da hayatın anlamını garip kamplarda/trendlerde/eğitimlerde arama süreçlerini gördük. Tabi ki bunlar da karikatürize oldular...

Ancak AI bu anlamsızlığa çok daha derin bir boyut ekliyor. AI yapılan işleri anlamsızlaştırabileceği gibi genel olarak öğrenme, anlama, analiz etme süreçlerini de basitleştiriyor. Bu kulağa ilk anda çok faydalı bir şey olarak gelse de insanın zihni sonuçtan değil, süreçten besleniyor. Bir kitabı okumanın amacı katilin kim olduğunu öğrenmek değil, öyle olsa açar son sayfaya bakar, kapatır geçerdik. Sürecin kendisi o sonucu değerli kılıyor. İnsan o analiz ve öğrenme aşamasında "Flow State" denilen zamanın nasıl geçtiğinin anlaşılamadığı alanda kalıp tatmin oluyor, varlığına anlam katıyor.

Bu süreç ortadan kalkar ya da radikal bir şekilde değişirse bunun çeşitli sorunlara sebep olmaması imkansız. Bence bu açıdan AI ciddi bir benlik krizi yaratma riski taşıyor.

yaptigim is el becerisi ve orijinal dusunme gerektirdigi icin yapay zekayi bi nevi kölem olarak kullandigimdan bende hala o his mevcut :D

ama bende de fazla bilgi yuklenmesinden beynimin satüre olma sorunu var. deneyleri yapiyorum, karakterize ederken aklimdaki seyi hizlica koda uyarlamak istedigimde AI kullaniyorum dolayisiyla teknik detaylara ayirmak zorunda kaldigim devasa zaman bana kaliyor. boyle olunca okuyup incelemek istedigim makalelere sariyorum. ondan sonrasi okudukca baska seyi merak edip ona sararken nerden basladigimi, hangi sorunu irdeledigimi unutacak kivama geliyorum ve asiri bilgi yuklemesinden okudugum seyin cogunu unutuyorum. not alarak okuyunca daha iyi oluyor ama yine de bi normalde olandan daha fazla gelen bi bilgi akisi oldugu icin insan sindiremiyor not da alsa. sonra kafa dumduz oluyor :D

benim sahsen sikintim bu :D

Söylediklerinizin bende yankısı var. Fiziki işlere şimdilik kısmi de olsa geçmeye çalışıyorum. Ne kadar mümkün olur bilmiyorum.

Kendimizi özel gördüğümüz şeylerin içine ediyor gerçekten. 3-5 yıl öncesini düşünüyorum. Support ekibi gibi bir ekipteydim, çeşitli işleri yapan insanlar vardı, ben kendi işimi yapan tek kişiydim, analitik zeka isteyen işlerdi. Mesela birçok kişi tekrar eden bir sorunu algılayabiliyorken, ben ilk kez yaşanan çok yönlü düşünme gerektiren şeyleri de anlayabiliyordum ve bu bir haz veriyordu. Şimdi sistemini formüle et, işte context'e sahip olsa ismi lazım değil iki harfli şey. Anlat durumu hemen bulsun.

Sadece yazılım da değil, mesela bir finans direktörü düşün. Çeşitli durumlarda aldığı kararlar var, bunları iki harfliye aktarsın bir şekilde formüle ederek. Bir noktadan sonra senin gibi karar alabilecek belki. Hatta henüz yapıldı mı bilmiyorum, belki adamlar direk finans direktörü agent'ı kiralayacaklar bütün dünyadan topladıkları bilgilerle.

Özetle iğrendim bu muhabbetlerden nereye baksan aynı muhabbet, iş yerinde öyle, linkedin, instagram nereyi açsan öyle hep aynı muhabbet.

Maalesef aldı.