O anki halet i ruhiyem ile cok alakali
sirf dilenenlere pek veremiyorum ama dayanamiyorum da, basimi ceviriyorum bakmiyorum. Ama bazen gercekten veresim geliyor.
Bi de canta mendillerimi mendil satanlardan aliyorum, 1 lira diyorsa 5lira veriyorum ama acaba onu orda durmaya tesvik mi ediyorum diye dusunuyorum sonra
bir de insanlarin göz cevresi ifadesi beni cok etkiliyor bazen, konusmasa bile degisik seyler hissediyorum, ne yapacagimi bilemiyorum , bazen kaldirimda oyle bakakaliyorum hissettigim seylerden dolayi. Cok anlatamadim sanirim ama hissetmek diyelim.
Bazen safi kizginlik doluyor icim, bir yandan da korkuyorum, yapisip kalanlardan. Onun kaybedecek hicbirseyi yok cani bile kiymetsiz diye dusunuppesimden dussun diye veriyorum, bunlar genelde suriyeli.
Dilencilik muessesesi insan olarak beni cok utandiran bir sey.
Kendimi 21.yyda kole pazarina dusmus gibi hissediyor utaniyorum, kim icin ne icin insanlar yolunu bulmus yasiyor, bankada altin hesabi olan dilenci varken ???
0