şöyle düşün: kafka, yazdıklarını çevresindekilere gösterseydi, bir de onları dinleseydi, aynı kafka olur muydu?

değiştirme. hatalıysa bırak hatalı kalsın. sen bunları hatalı görüyorsanü bir dahaki öykünü ona göre yazarsın. yok sen hata görmüyorsan yolunda devam edersin.

yazmaya çekinme. yaz. kimseye gösterme istemezsen. ama yaz. fikirlerin dışarı çıkmadıkça, hep içeride kalmalarına alışıldıkça, korkulur ki içinde fışkıran pınar kurumaya yüz tutar.

ha tembellik ya da başka bir şeyse o senin bileceğin şey. üstesinden sadece sen gelebilirsin. insan yapabiliyorken (her ne ise onu) yapmalı. sonradan iş güç oluyor, çoluk çocuk oluyor, hastalık oluyor, türlü türlü hal oluyor, beynin o yaratıcılığı törpüleniyor. yazabiliyorken yaz. çok yaz. bu sana motivasyon olur mu bilmem.

türkiye'de iyi öyküler okumak isterdim. sen yazmazsan kim yazacak?

saygılar.

herkeste aynımı bilmem ama yazdıklarını okutmak ve iyi yorumlar almak etkili olabiliyor. mesela ben birine beğendirmek için 4-5 tane yazı yazdım. normal de çok tembelim ama kendimi o kişinin beğeneceği yönünde düşüncelerle motive edip yazmaya devam ettim. bu şekilde yazılarının kalitesi artabilir.

eksiklerinin ne olduğu önemli. imla değildir zaten, öyle olsa sorun olmazdı. cümle yapısındaysa düzeltmelerini iste. beğenirsen alırsın, ama diğer cümlelerle uyumsuzluk oluşabilir. daha büyük uyumsuzluklarda bırak öyle kalsın. öyle oldukları için senin eserin. bir sanat icra etmeye çalışıyorsun, ve bunun mükemmeli olmadığını biliyoruz. herkesin eksikleri vardır mutlaka. eksiklerini kabul et, asla pes etme, yazılarını bekliyoruz :)

ben etrafımdakilerin dürüst olmasını beklerdim. şimdi yazdıklarınızı bikaç yıl sonra kendiniz okuduğunuzda belki aynı yanlışları sizde bulacaksınız. 'niye kimse beni uyarmamış?' demek daha kötü zannedersem. tavsiye almak iyidir. bu işi bilen insanlar boşu boşuna bu işi bilen insan diye anılmıyorlar.

ayrıca korktuğunuz şey öykülerin düzeltilmiş halini yeniden gösterdiğinizde yine beğenilmemek. yazdıklarınız boşa gidecek diye korkmayın. emeğinizin karşılığını mutlaka alırsınız.

Öykü, şiir yazmak; beste yapmak gibi hadiselerde bitmiş birşeyi dönüp de değiştirmek düzenlemek cidden zor birşey. Hatta bence çok gerekli de değil. Eğer mantık hataları yoksa ufak tefek hatalar çok da önemli değil, hata farkettiğiniz zaman bir dahaki sefere yapmayaya özen gösterirsiniz. Ama eğer etrafınızdakilerin fikirlerini önemsiyorsanız ve size birşeyler kattığını düşünüyorsanırz o zaman üretme aşamasında periyodik olarak danışın. Çünkü dediğim gibi bitmiş bir projeyi değiştirmek, düzenlemek genelde insanın içinden gelmez.

Eksiklik? Neye kime gore eksiklik? eger bunun eksik oldugunu soyleyen insanlarin bu konuda tam olduklarini dusunuyorsan zaten istedigin seni rahatlayacak dogruyu yakalamk icin degindikleri desiklikleri yapmaktan baska secenegin yok. ama yazmayi asla birakma. yazar olmanin ilk ve tek kurali ki soylemesi bile gereksiz: yazmak. iyi kotu, kisa, bozuk, anlamsiz ne skilde olursa olsun. aklindakiler kagida gecsin. biliyorsun ki seni kendi gozunde istedigin yere getirecek olan bu isin tekrar sayisini cogaltman ile gobekten baglidir. dirli cumlelerden meli cumlelere varmasi kolay. buraya soyle yap boyle et diye yazmasi da kolay. siradan bir gunde aklima dusen bir kelimeyle basladigim, ve 4 yildir bitiricem diye kivrandigim kitabi, aha lan bu sefer super oldu dedikten sonra (6 ay oncesine kadar)aynen senin yaptigin gibi bu isi bilen birilerine okuttugum da hala eksik hala fazla yanlarinin oldugunu duymaktaydim. Yazdiklarimi aldim (karga ve yavrusu iliskisi icinde degil de mumkun oldugu kadar tarafsizca)ve baskasina aitmis gibi -yazdigina gore kolaylikla baskasi gibi olabiliyorsundur- okudum.

-uzun cumlelerin kisaldi.
-karakterler daha da keskinlesti.
-olaylar acik ve anlasilir hale geldi.
-daha once varligindan bile haberdar olmadigim kurgudaki kopuluklar kendilerini bir bir ele verdi.
-yeni karakterler girdi, eskiler daha da guzellesti.
-konuturdugum o adamlari ve kadinlari daha iyi tanir oldum. (ki onlarla bildigin anlamda roportaj yapmak karakterleri tanimada gercekten ise yariyor)

benim yaptigim isin ozu, hikayemi disaridan gelecek yorumlara, disaridan gelecek -/+ herhangi bir yorumla etkilenmeyecegi gune kadar kapattim. bakkal osman, cihan, mufit bey, tinerci arif, sucuda calisan sekreter kiz, dilenci kadin, mahallede kim varsa cirit atiyorlar kafamda...