bi 11 yaşındayken bi de 22 yaşındayken sanırım :p
yaptığı her şeye hayranlık duyunca insan anlıyor. bu konuşurken saçıyla oynaması ya da cebinde akbil araması bile olabilir. insanlar sevda ile aşkı karıştırıyor bu noktada. aşkta hiç bitmeyen bir hayranlık vardır.
her diyalog ve eylem kavgaya dönüşmedi, zaten aşıksan üzmeden anlatmak istersin derdini. önemli olan ondan istediğini almak değil birlikte mutlu olmak olur. her haltta kavga çıkaran insanlar olgunlaşmamış insanlardır. 2 yılda 1 kere kavga ettim sanırım, onda da kendi inadından oldu.
ne yalan söyleyeyim kişiliğimden vazgeçtiğim zamanlar oldu :p yapmam dediğim, başkalarında görünce dalga geçtiğim pek çok şeyi yaptım. ama başkalarının düşüncesi umrumda olmadığı için aşk diyebiliyorum.
bi de kaçırdığım her anını, çocukluğunu, ergenliğini görmek için ona benzeyen oğlum olsun istiyorum. aşkla alakalı mıdır bilmem..
yukarıda da insanlar çok güzel anlatmış okurken ciddi ciddi duygulandım ama n3tw0rk3rınki sanırım benim aşk tanımıma en yakın olanı.
ha bi de bunları okurken aklına gelen kişiye aşık olma ihtimalin çok yüksek :)
0