Kimsenin kanatlarının altında olmak, porselen bir bebekmişim, dokunsalar kırılırmışım gibi hissetmek istemiyorum.
Bana özgür bir alan tanınmasını, bu alan içerisinde karşılaşacağım hoş olmayan durumlarla kendi başıma başedebilmem için imkan tanınmasını ve güven duyulmasını ama halledemeyeceğim/boyumdan büyük sorunlar olduğunda da arkamda bana destek verecek bir kişinin her zaman varolacağını hissetmek kafi.
Kıskanmak olayı, karşındaki insanı kısıtlamadığın ve kaşındaki insan da kendi sınırlarını bilerek bokunu çıkarmadığı zaman güzel. Buna rağmen, eliyle teslim etmek ne amk, öeh.
0