Kolombiya ve Bolivya da aynı gibi. %80 katolik bir halk, boşanma yasak değil ama beğenilmiyor. Şundan 5-10 sene öncesine kadar kadınlar meme veya rahim kanseri olduğunu utanmadan söyleyemiyorlarmış, biraz utangaçlar hastalığın adını söyleyemediği için 3-5 senede ölüyormuş. Kürtaj falan yasak ama reggeaton ve perreo diye müzik ve dans türleri var ki perreo'yu çevirince zaten doggy style dance demek. Aynı zamanda bu insanlar sağlam seksi, iç çamaşırı kullanma oranı kadınlarda çok düşük (varsa belki tanga) ve senin-benim tunik diye giydiğimiz giysileri elbise olarak kullanıyorlar. Çılgınca da evlilik dışı çocuk var, bir arkadaşım bunu "Kadınlar bilmiyor, kimse onlarla önceden konuşmuyor. Hemen inanıyorlar. Ondan sonra adam sorumsuzsa terk edebiliyor. Kadın hamile kalıyor ve kürtaj da yasak. Dolayısıyla kız tarafının ailesi yetiştiriyor. Ailesi de bir kızıyor, iki kızıyor, sonra kabulleniyor. Dedesi babasıymış gibi büyüyen çok çocuk var" diyor. Sonra hatta o iç çamaşırsız tunikliye soruyorsun "Tabii ki kürtaj yasak olmalı, cana kıyılmamalı. Tanrı gözünde hiç boşanmadık zaten kocamla" diyor. "Bu ne perhiz, bu ne turşu" diye sorunca da her şeyin tutarlı olduğunu, bizim yaşantımızın tutarsız olduğunu söylüyorlar. Onlar da öyle tutarlı olduklarını düşünüyorlar.

Bu din olayını sordum. "Sen yeterince iyi bir insansan zaten hristiyansındır. Başka inanca da mensup olsan senin için iyilikle kaynıyorsa, hristiyan olmak için bilinçaltında çırpınıyorsundur zaten" gibi bir şeyler söylediler.

Toplumun inanç yüzdesi ne olursa olsun, dini kendi yorumladıkları gibi yaşantılarına uyguluyorlar yani. Hayır, ağızlarından düşürmedikleri kutsal şeylerle görünürde taban tabana zıt yaşam şekilleri. Katolik mezhebinin bu konuda ne kadar katı kurallarının olduğu tarihte de görülmüş bir gerçek. Benim bunu mantığım almadı. İçlerinden biri açıklarken müslüman olan benim kendisiyle cinsel birlikteliğimin olabileceğini ama evlilik söz konusu olduğunda din değiştirmemin icap ettiğini söyledi. Bir diğeri de bekaretin dinlerine göre önem verilen bir değer olduğunu söyledi. Bunlardan biri 18 yaşında çocuk sahibi olmuş ve şu an çocuğun annesiyle birlikte yaşarken başkalarıyla da birlikte olan biri. Bunun da çok anormal bir durum olmadığını söylüyor.

Benim çıkabildiğim tek sonuç dinin arkasına sığınıp 'etik' değerleri çiğnedikleri

Aynen öyle. Aslında o da bir nevi "Benim dinim bana" durumu. Kim nasıl dini yorumlarsa, o şekilde yaşıyor.

Bir de "Ben hristiyan değilim, katoliğim" var ki tadından yenmiyor. Mezhep olduğunu kabul etmiyorlar. Onu ayrı bir din olarak görüyorlar. "Hristiyanlar bizim İsa'mızı çaldı" diyorlar.