bence seni başarısızlık korkusu almış. bu ne zaman, ne tip bir olayla başladı anımsıyor musun? aslında bu dediklerini yapmak istesen de içten içe, bi şekilde başarısız olacağını veya zevk almayacağını veya zorlanacağını ya da üzüleceğini düşünüyor olabilir misin dersin? kendine bu tip önyargılarla ket vurursan beynin yaşadığın olayları da bu çerçeveden algılar. nereye gitsen, kiminle konuşsan sıkılır, gıcık alırsın. beynin önemli bi yapısı bu, benzer şeyler bağdaştırıyor kolaylık olsun diye, ama arada böyle saçmalayabiliyor da. ufak anlamsız bir olayı tüm yaşantıya yayıyor filan. o yüzden bir psikologdan yardım almak sana iyi gelebilir, çünkü insan kendi içinde aynı beyinle olayları sorguluyor, başka bir beynin nöron bağlantıları seninkileri düzenleyecektir heh :) bi de ne olursa olsun hep içinde ufak da olsa bir keyif tut, onu kaybetme. karikatürcüler gibi mesela, sığındığın bu tip bi bakış açısı olsun. mesela insanlar suriyede, libyada nelerle uğraşıyo benim bu güzel yaz gününde kastığım şeylere bak gibi bir kaçış noktası...tabi benim dememle olması mümkün değil kendi içinde bulursun. seni mutlu eden bir anı da olabilir.
0