Kedi sahiplenmek

hocam arkadaşın 2 tip kedisi var birisi tekir, ölmek üzereydi arkadaş bulmuş veteriner tedavi falan derken bulduğumuzda 550 gramdı, yeni gözleri açılmış sandık meğerse 3 aylıkmış hastalıktan beslenip gelişememiş. şu an 2 yaşında falan.

öteki kedi de siyah tekir ile iran kedisi gibi bir cins ile kırma, o evde bakılıp sahipleri artık bakmak istemeyince o da arkadaşın dükkanına geldi.

evde bakılmış kedi arkadşın dükkanına çok alıştı, uzaklaşma bi yerlere gitme gibi huyları pek yok. genelde dükkan yada dükkan etrafında.

tekir olan ise sadece yemek yemeye geliyor. onun dışında sürekli dışarda.

şimdi bu kediği sokağa alıştıysa muhtemelen yine çıkacaktır çıkmak isteyecektir.

belki sizin için avantaj olur işe giderken dışarı bırakırsınız, belki dezavantaj olur. iki günde bir eve gelir falan. dışarı bıraksanız apartman içinden birisi kedinin sizin olduğunu görünce size laf söyleyebilir, kedinizi alın bıdı bıdı diyebilir.

bu arada iki kedi türü arasında bakımı kolay ve çok uysal olan bu cins kedi kırması oluyor. tekire nazaran insan gibi zarif, sessiz sakin bişey. karnı acıkmadıkça miyav demiyor.

bu arada peşinen çocuklarınızla konuşun. kedinin maması, temizliği, bakımı(gözlerinin silinmesi, kumunun temizlenmesi, kum etrafının süpürülmesi vb) kedi istiyolarsa bunlrı da yapmalılar. ayrıca ev kesinlikle kedi tüyü içinde kalacaktır. bu da extra temizlik demek. kaliteli maması, aşısı, hastalantığınında veterineri, parazit ilaçları bunlar cidd kalemler. arkadaşın sokaktan bulduğu kedi 2 defa 15 er gün veterinerde yatt. 50 bin civarı masrafı oldu bu 2 yatışta. dışarı çıkan kedi ise bu hastalıklara çok açık oluyor.

çenesi şiş olan bi sokak kedisi bizim kedinin mama taslarından yedi mesela, hadi yesin falan dedik, iki gün sonra ikisi de aynı şekilde oldu. kedi sokağa çıkarsa bu tür şeyler olacaktır.

muhtemelen sokakta uysal ise evde de uysal olacaktır. eğer şu an güvenli bir bahçede değilse bir gün gelecek ve o kediyi bir daha göremeyeceksiniz, maalesef sokaktaki ömürleri çok uzun değil.
olası sorunlara gelirsek; öncelikle kedi sizden zaten çok ilgi beklemez. günde bir kumunu temizleyip mama ve suyunu vermeniz yeter. belki bir yerleri tırmalayabilir, genelde tırmalama tahtası ile sorun aşılır. ayrıca tüy dökme sorunu olabilir, en büyük sorun adayı tüy olur. ama ailenin bir ferdi gibi olduktan sonra bu sorunlar çok da büyük değil. eğer sahiplenmeyi düşünürseniz öncelikle kediyi bir box a koyarak veterinere götürün, size aşı takvimi çıkartacaktır ve ilk aşı uygulamalarını yapacaktır. alacağınız sorumluluk büyük ancak yaşanacak mutluluk da çok büyük.

kedi çok ciddi bir ilgi gerektirmiyor. mamasını suyunu koy, iki günde bir de olur kumunu temizle, bir de 3-6 ayda bir veterinere götür bitti gitti. evde tırmalayabileceği kumaştan eşyalar varsa zarar verebilir belki koltuk/yatak kenarı gibi. bir de uzun seyahatlerde birine anahtar vermeniz gerekecek. onun haricinde bir eksisi yok hatta artıları hem çocuklarınız hem de sizin için çok yüksek. karşılıksız sevgi, eğlence, mutluluk, huzur, çocuklarınızın sorumluluk ve vicdan sahibi bir insan olmasına vereceği katkı vs. ben alerji yoksa evinize alın derim.

sakinse sağı solu dökmez 1 haftaya uyum sağlar, pek bir ilgi ihtiyacı yok ama düzenli olarak kumunu temizlemek (otomatik kedi tuvaletleri var) mama ve su verip kaplarını temiz tutmak gerekir. bunların dışında 6 ayda bir iç-dış parazit işi var.

kediler sokakta kalmasın diye, sahiplendirmek için cesaretlendirmeyi anlıyorum.

kediler çok harikalar. bu hayatta en sevdiğim şey kediler. kedilere aşığım ve tapıyorum. kedi sevgisi bambaşka bir şey. evlat gibi. gibi değil evlat benim için. canım yavrularım. her şeyim onlar. o bağ mükemmel. verdikleri his mükemmel. yaşama amacım haline geldiler.

ancak büyük bir sorumluluk.

ben gerçekçi olmaya geldim. çocuklar yavru kedi istiyor diye sahiplenilen kediler en geç 2 yaşında falan sokağa geri bırakılıyor. eve alışmış kedi de sokakta yapamayıp korku ve stres içinde ölüyor. yaşı büyük kedileri kimse sahiplenmek istemiyor.

benim 2 kedim var, 6 yaşındalar. ikisi de 6 aylıklardı eve getirdiğimde. ikisi de tekir. birisini sokaktan aldım, birisini arkadaşım bıraktı gitti. ikisini de deli gibi seviyorum, canımı veririm.

kedi bakmak köpek kadar zor olmasa da sanıldığı kadar kolay değil. kediyi hiç büyümeyen bir çocuk gibi düşünün.

durdan, yapmadan anlamayacak. eşyaları tırmalayabilir, kırabilir, düşürebilir. elbiselerinizi delebilir, kollarınızı ve hatta yüzünüzü bile çizebilir. sadece saldırgan kediler değil, oyuncu kediler de bunları yapabiliyor. hatta sakin minnoş bir kedi bile sırf sizin peşinizden ayrılmamak için, size sırnaşmak için birden sırtınıza atlayabilir. tutunamayıp sırtınızı çizebilir.

her yer tüy olacak ama her şey yani. koltuklar, halılar, sandalyeler... belki gelip yemeğinize salça olacak. geceleri kudurması gelecek çünkü gece avlanan hayvanlar. ansızın evin içinde koşturmaya başlayacak ve uyutmayacak. kapıyı kapatırsanız bağıra bağıra miyavlayacak. tuvalete bile girseniz kapıyı kapatamaz hale geleceksiniz :d

5,5 yılda yaşadığım şeyler bunlar :d kızım çok sakin ve usludur. neredeyse hiçbir şeyi devirmez veya tırmalamaz. ben ayakta çamaşır asarken veya mutfakta bir şeyler hazırlarken sırtıma atlayıverir. bazen omzuma denk getiremeyince tutunamaz ve tırnağını geçirmiş bir şekilde aşağı kayar sırtımdan. pijamalarım delik deşik. :d kızım sadece buzdolabındaki magnetleri yere atar. bir keresinde zıplamak isterken yanlışlıkla tezgahtaki 17 yıllık kupamı düşürüp kırmıştı. :d benim suçum, neden tezgahta bıraktım? malım ben.

oğlum evde değişikliği sevmeyince (yeni kum kabını) kirli çamaşırlarıma ayakkabıma falan her yere işemişti.

"sokakta uysalsa evde de uysaldır" diye bir şey yok. zaman içinde huyları değişiyor. benim oğlum sokakta çok korkaktı. evdeki ilk zamanları da evde çok uysaldı. sonra içinden deccal çıktı. masada tezgahta ne görse yere atıyor. mama isterken çıldırıyor. son zamanlarda dişi kedim kızıma saldırmaya başladı delirdi iyice. her sene başka huyları çıkıyor.

hastalık konusu... kızımda hipotiroid çıktı, tüylerinin yarısı döküldü ve uzamadı. tedavisi 1.5 yıl sürdü. tiroid değerleri normale dönse de tüyleri çıkmadı. mezoterapi, buhar ve lazer tedavileri denedik ve bunlar çok pahalı tedaviler, yine de çıkmadı tüyleri. tahlilleri, muayeneleri, tedavileri çok pahalı. kuzenimin kedisi 3-4 yıl önce 80 bin liradan fazla para verdi tedavisi için. fip'te de kesin kurtulma şansı yok, kız yine de canı ciğeri çocuğu için kredi çekti elinden geleni yaptı ödedi ve kurtuldu kedisi yavrum kıyamam çok çekti. oğlum da eve ilk geldiğinde çok hastaydı, 1 haftada veterinere 1700 tl vermiştim ki o zamanki asgari ücret 2.800 tl falandı.

düzenli iç dış parazit yaptırmaya ve aşıya götürmek gerekiyor.

mama olarak da hill's n&d acana orijen gibi mamalar dışında mama almayın. royal canin bile düşük seviye kalıyor. market mamalarını asla almayın. whiskas falan rezalet mamalar. onu da bir can olarak görüp değer verirseniz zaten kendinizden bile kaliteli bir hayatı olsun diye uğraşırsınız. benimkiler bu 4 mama arasından sadece hill's i yedikleri için mecbur onu veriyorum ama diğerleri daha kaliteli. hepsini denettirdim yemediler. bir de bu huyları var, mama seçiyorlar.

kumu da önemli. tozutmayan ve kokuyu emen, hızlı topaklaşan kum olması lazım. tozutursa hem sizin ciğerlerinize hem kedinin ciğerlerine zararlı. 10 lt ever clean kum 1200 lira falan o da 15 gün gider 1 kedi için anca. daha uyguna kumlar a var tabii ama hiçbiri bir ever clean değil.

her şeyin en ucuzunu alıp kedi bakanlar da var tabii ama kediye eziyet yani. o 2 çocuğunuza her şeyin en iyisini alıyorken, kediyi sadece bir hayvan ve çocuklara eğlence olarak görüp en uyduruk mamayla falan besleyip hastalıklara davetiye çıkarmak hiç hoş olmaz.

bardak, bıçak, vazo, makas vs kırılabilir, kesici ve delici objeleri etrafta bulunduramazsınız. manevi veya maddi değeri yüksek ve hassas eşyalarınızı ortadan kaldırmanız gerekecek.

ben 4 yıl önce kar küresi almıştım çok severek. orta sehpanın üstüne koymuştum yerden çok yüksek değil. bir koştular kırdılar. akıllanmadım bir daha aldım, onu da kırdılar.

ortada poşet bırakmamanız lazım. en iyi ihtimalle parçalayıp tükürür. en kötü ihtimalle güzel bir veteriner faturası çıkabilir.

ortalıkla ip de bırakmamanız lazım. ipi yutarsa bağırsakları düğümlenebilir, ameliyat olması gerekebilir.

çamaşır askılığında askılı kıyafetleriniz, kurdeleli ipli kıyafetleriniz eskisi gibi duramaz. ipleri ısırarak ve adeta kemirerek koparabilir. dolabın içine girip de yapabilir bunları tabii.

cidden yaşadım ben bunların neredeyse hepsini. (ip ve poşet yutmaları hariç)

ayrıca dişiyse kısırlaştırması baya masraflı ve tam anlamıyla ameliyat olduğu için iyi bir bakım sürecü gerektiriyor. 2.5 yıl önce dişi kısırlaştırma 9 bin liraydı.

alerji konusu... alerjiler ve astımlar sonradan gelişebilen şeyler. benim kedilere alerjim yok ama başka her şeye alerjim var, sonradan çıktı bu da. iş yerinde uzun süre maruz kaldığım sigara dumanı sebebiyle alerjik astımım çıktı. kedilerle veya tüyleriyle ilgili bir sorun yok ama kumlarını temizlerken artık tıkanabiliyorum. tabii ölsem de kedilerimi asla bırakmam.

bir de tatil konusu var. kediyi 1 geceden fazla yalnız bırakmamalısınız. 1 hafta yalnız bırakan vicdansız insanlar var tabii. ancak kediler bu süreçte çok stres olup korkuyorlar. eve geldiğinizde her yeri çiş ve kaka içinde bulabilirsiniz en iyi ihtimalle. siz tatile gittiğinizde evinize gelip ona bakabilecek birileri lazım. mamasını suyunu verecek ve kumu temizleyecek. arkadaşımın kedisine ben baktım 3-4 gün ama yine de çok yalnız kaldıkları için yerlere işemişlerdi. ben çocuklarımı asla yalnız bırakmıyorum, annem veya teyzem gelip bende kalıp bakıyorlar. kediyi başka eve bırakmak da hem kedi için hem de o evin sahibi için sıkıntı.

içimde bitmeyen bir panik anksiyete de var sayelerinde. çamaşır makinesine girdiler mi diye kontrol etmeden, dışarıda olduklarından emin olmadan makineyi çalıştıramıyorum. evde güvende olduklarından ve bir yere sıkışmamış veya dolabın içinde mahsur kalmamış olduklarından emin olana kadar evden çıkamıyorum. bazen çok iyi saklanıp sessiz kalıyorlar, evin içinde yarım saat onları arıyorum.

ayrıca tüm ama tüm pencere ve balkon kapınıza ve balkonunuza her yere kedi telinden kilitli sineklik yaptırmanız şart. veya ağ da yaptıranlar var. düşüp ölmesin.

kumunu her gün temizlemeniz şart. su kabını her gün yıkamanız şart. evi her gün süpürmeniz şart. tüy toplayıcı rulolara para dökmeniz şart. koltuklardan tüy toplayan gırgır benzeri şeylerden almanız şart. ya da bas parayı dyson'a :d

ben halıları kaldırdım, tüyleri toplanmıyor. zaten öyle çok halı insanı da değilim.

ayakkabıları ayakkabılığa koymanız şart. yoksa bağcıkları kemirebilir.

neye takacağı belli olmuyor bu kedilerin. benim oğlan ekmek ve patates kızartması delisi. yemiyor da he, oynuyor. yerlerde sürüklüyor. rahatça yedirtmiyor. kızımda yok böyle bir huy.

sırt çantalarımı tırnak bileyicisi olarak kullanıyorlar mesela. ben de biraz fazla rahatım ya. eşyanın değeri bende hiç yok, kedilerimin canı sağ olsun kafasındayım. tırmalama tahtaları var, tırmanma evleri var ama onlar çantamı tercih ediyorlar :d kaderime razı geldim. yatağım da parçalandı, çalışma sandalyem de mahvoldu. ama üzülmüyorum, içim de gitmiyor hiç. cidden umrumda değil.

laptop kullanırken dikkatli olmanız lazım. ansızın zıplayıp laptop ekranını 180 derece açılmaya zorlayabilir :d laptopı öyle açık bırakıp tuvalete falan gidemezsiniz. kapı açmaya bile gidemezsiniz. saniyelik bu olaylar. pc etrafında sıvı bulundurma lüksünüz artık yok.

daha çok şey var. yaşandıkça öğreniliyor. tüm bunlar benim için dert değil. hastalıkları hariç, ona çok üzülüyorum.

tüm bunları detaylıca düşünün ve ona göre karar verin. maddi manevi hazır olduğunuzdan emin olun.

Sakin uysal bir kedi ise eve çok daha rahat alışır. Benim kızım tekir ve ben aldığımda beş aylıktı. Sokaktan aldım ama eve alışması çok kolay oldu. Evet kedinin çok fazla bir bakıma ihtiyacı yok diğer arkadaşların söylediği gibi. Gerçekten aşırı zahmetsiz ve aşırı rahat kedi bakımı.
Sadece onunla oyun oynayın kumunu 2-3 günde bir temizleyin, mamasını suyunu eksik etmeyin, bu kadar. İlerleyen yaşlarda evet hastalık vs durumu olabiliyor ama şu an bunları düşünmek için çok erken. Ayrıca çocuklara sorumluluk vermek için de güzel bir fırsat.