Hani içinizde bir sıkıntı hissedersiniz, şöyle uzanıp gözlerinizi kapattığınızda o sıkıntıdan uzaklaşmak için sahilde güneşlenmek, ormanda gezinti vb. gibi düşüncelere dalarsınız. Hah, işte bu normal hayal kurma. Ama "ben manyağım ve beni sıkıntıya sokan şu hissin temeline ineceğim" diye kendinizi şartladıktan sonra yine şöyle uzanıp gözlerinizi kapattığınızda aklınızdan geçenler hep kötü olaylar, en yakınınızın ölmesi, felaketler vb. gibi şeyler olur. İçlerinden birini seçip o şeyi gerçekten yaşamışsınız gibi hisseder ve sonrasında "haa, demek ben buna sıkıntılanmışım" diye kalkar, rahatlarsınız. Hah, işte az önce "aktif imgeleme" yaptınız demektir.
%100 emin değilim bu arada, Jung yukarıdaki paragrafı okusa "keşke sen hiç yazdıklarımı okumasaydın" diyerek onu tamamen yanlış anladığımı da söyleyebilir. Ben onun ne anlattığını değil, kendim ondan ne anladığımı bilirim. :)
0