(2)
30 yasinda olup kendini bulamamak
bir arkadasim (ekolü :)) 30 yasina geldi ve senelerdir calismasina ragmen hep junior olarak calisiyor. sebebi ne istedigini bilememesi. sürekli is degistiriyor. bölüm degistiriyor.garip garip ruhsal seylere ilgisi var. japonca ögrenip japonya'da budist olup tapinakta calismak istiyor. is yerinde bil
bir arkadasim (ekolü :)) 30 yasina geldi ve senelerdir calismasina ragmen hep junior olarak calisiyor. sebebi ne istedigini bilememesi. sürekli is degistiriyor. bölüm degistiriyor.
garip garip ruhsal seylere ilgisi var. japonca ögrenip japonya'da budist olup tapinakta calismak istiyor. is yerinde bile müdürün sunu yap denmesinden hoslanmiyor. budistlerin uyku saati bile is taniminin icinde...
yani söyledigi sözler yaptigi isler bana göre uyusmuyor. sürekli yeni seyler mutfak malzemeleri alip farkli yemekler yapiyor. sacma sapan posterlere para harciyor ama disarida kahve icmenin bile gereksiz oldugunu düsünüyor.
2-3 tane terapistten terapi aliyor. ona göre hicbiri onu anlamiyormus...
arkadasim neden böyle sizce? cocuklugunda ya da gencliginde nasil yetismis insanlar böyle olur?
yani yukarida yazdiklarimi tekrar okudum ve ben 15 yasindayken bile bu kadar sacmalamiyorum. istedikleri ve yaptigi seyler asiri ergence geliyor.
0
Kendisi dert etmiyorsa ve ortada ciddi bir sorun yoksa problem değil. Onun dünyası da öyle işte.
+1
tadartatmaztadantatar
(
57 dk)
30'dan önce kendini bulan mı var ğlkede ve bu eğitim sisteminde :)
0