Uzun bulanlar son paragrafı okuyabilir :)

Bugün çok saçma bi olay yaşadım. Eski bi flörtüm var, eski dediğim son bir senede. başlarda çok sağlıklı başladık kendisi çok istekliydi (e) ilgiliydi gayet normal ve tatlı flört dönemi yaşadık bir ay kadar ilişkiye dönmedi toksikleştik bi şekilde olmadı. Güya derin biriydi yüzeysel konuşmazdı oturur saatlerce kendini anlatırdı. Neyse biz git gelli toksik bi süreç yaşadık üç dört ay kadar kavga tartışma ama bazen de görüşme. Pek yüz yüze gelemedik o kadar tartıştık. Bunların pek çoğunda engelleşme de var. Ben uzun zamandır aklınıza gelebilecek her yerden engelliyim asla ulaşamam o istemezse. İstediğinde de birini kaldırır yazar diğerlerini kaldıracak kadar düzelemeyiz hiçbir zaman. Helalleştiğimiz suçu bölüştüğümüz bak birbirimize zarar veriyoruz dediğimiz konuşmalarımız da çok oldu. Olsak iyi olurduk ama bir eşiği aşamadık diyeyim.

Neyse bir ay önce biz bi geyik çevirdik biraz seni istiyorum filan da dedi. Çok sürmedi atıştık max 3 gün geçti ben bi kriz anında yine cevap vermeye zorladım sadece sen istediğinde ulaşmayacaksın bana düzgün anlatacaksın diye filan spamladım biraz, bu da benim artık sevgilim var lütfen yazma dedi. Ben de hadi ordan yalan söylüyorsun falan dedim. Engelleştik. Başta bi inanmadım sonra neden olmasın dedim elimi eteğimi çektim. Kendisi iş bahanesiyle bir ay sonra engeli kaldırıp yazdı. Tamamen bahane ama bana yazması hiç gereken bişey değil. İş bitince halimi hatırımı sordu ben de muhabbet etmeyeceğiz heralde filan dedim sevgilisine lafı getirdim benim sevgilim yok çok kaotikleştin bıkmıştım başka yapacak bişey yoktu falan dedi. Yarı atışma yarı anlaşma derken. “her şey çok güzel ama iletişimimiz çok kötü çok kabalaşıyoruz” dedi. Buluşma ayarlayacaktık orada da kaos çıkınca benim de sabrım taştı karşılıklı yeter artık dedik engelledi beni. Ben özellikle engellemiyorum.


Asıl olay bu son engelin üzerinden bir hafta daha geçmedi aynı yerdeyiz bi kadınla molada köşede uzun uzun konuştuğunu gördüm. Çevresi hep erkektir hep onlarla çıkar, biriyle görmem çok zor normalde . Direkt ortak kullandığımız bahçede oturuyorlar. Çıktım ben de özellikle gördüğümü görsün de bir daha yazmaya yüzü olmasın diye. Oturdum bakakaldım. Bir şey diyemem kaldı ki hakikaten her yerden engelliyim istesem de ulaşamam. Yolunu falan kesmem lazım yani. Neyse gitti bunlar. Üzüldüm ben geçtim odama ağladım on dakika geçti geçmedi engelimi kaldırıp gördüğün gibi biriyle tanışıyorum artık iletişimimizin etik olmadığını ikimiz de biliyoruz kendine iyi bak yazmış. Bunu yazıp yine engelledi diye düşündüm. Cevap vermedim. Bahçede bu sefer kadın yoktu karşılaştık yarım saat sonra. Demek istediğin bir şey yok diye düşünüyorum yazmış üstüne. Yine yanıtlamadım. Şansıma o gün bir saat içinde on kez denk düştük. Ben sanıyorum ki bunları yazıp engelliyor. Bir saat kadar durdu öyle engellemeden en son engellemiş. Yahu ben gördüm ya zaten, yüzyüze zaten selamlaşmıyoruz bile hiçbir zaman yapmıyoruz ben istesem de ulaşamam sana yazamam edemem engeli kaldırıp bunu söylemek ne. Sen engeli kaldırmasan zaten iletişimde değiliz olamayız mümkün değil. Nasıl bir kalpsizlik bu