selam herkese, 25 yaşındayım... yaşıtlarım teker teker evlenmeye başladı... hatta kız kardeşim evlenme teklifi aldı geçen hafta. beni de bi evlilik düşüncesi sardı bu sıralar... çevre ve toplum insanı ne kadar da etkiliyor... her neyse, 1,5 yıldır sevgilim var birlikte yaşıyoruz, kendisinin evliliğe
selam herkese, 25 yaşındayım... yaşıtlarım teker teker evlenmeye başladı... hatta kız kardeşim evlenme teklifi aldı geçen hafta. beni de bi evlilik düşüncesi sardı bu sıralar... çevre ve toplum insanı ne kadar da etkiliyor... her neyse, 1,5 yıldır sevgilim var birlikte yaşıyoruz, kendisinin evliliğe pek sıcak bakmadığını biliyorum. yani hayatını benimle geçirmek istediğini söylüyor her fırsatta ama evlenmek onun için bayağı - varoş bir şey anladığım kadarıyla... hâl böyle olunca ben de bir bunalımlara girdim acaba zaman mı kaybediyorum? evlilik hayatın neresinde? kendi bakış açımı düşünüyorum; çevremizdeki evli çiftler daha saygıdeğer geliyor mesela... " Mustafa'nın eşi" "Sinem'in eşi" gibi hitaplarda bile fark ediyorum... hayatımın bi noktasında evlenmek de isterim açıkçası ama bu toplum baskısından kaynaklı mı böyle? bilemiyorum sıkışmış hissediyorum... 1-2 hafta önce erkek arkadaşımı tanıyan bi arkadaşımız bana "onunla beyaz duvaklı hayaller kurma" dedi... üzüldüm... (yaşça benden büyük ve hiç evlenmemiş biri erkek arkadaşım...) evlilik, ilişkimizi güvence altına almak, söz vermek ve saygı görülmek olarak tınlıyor benim için...bir yandan ilişkimiz de peri masalı sayılmaz açıkçası bata çıka ilerliyoruz...sanki ileride uygun ve güzel geçindiğimiz bir dönemde evlilik fikrimi dile getirsem kendisi de ister gibi geliyor ama bu işlerin kadının yönetmesiyle değil de kendiliğinden olması gerekmez mi? yoksa ben isteğimi dile mi getirmeliyim? nasıl oluyor? kafa karışıklıklarım var. siz neler düşünüyorsunuz evlilik hakkında?
0
Evlilik dünyanın suresiz tek hizmet sözleşmesi. Hayatın boyunca evlendiğin kadına hizmet edip onun egosu için çalışacağına söz verip imza atarsın.
Hayatın boyunca bir kadının yaptığı her şımarıklık ve terbiyesizliğe gülümseyerek katlanma sanatıdır evlilik, yapma, dusunme, aklindan bile geçirme.
0
evlilik kurumunun kendisiyle hiçbir problemi olmayan, aslında gayet de evcimen bir adamım. 32 yaşındayım. evlenmedim, öngörülebilir bir gelecekte evlenmeyi de düşünmüyorum.
bunlar çok hassas konular. kimisi için "birini bulup evlenmek" gerçekten iyi bir rota olabiliyor, ona asla itirazım yok ama diğer taraftan bu sözleşmenin bağlayıcılığının farkında olmayan da çok insan gördüm. evlilik doğru insanla, doğru zamanla dünyanın en güzel şeyi olabilir ama aynı zamanda çok CİDDİ bir sözleşmedir. bu ülkede, hatta dünyanın geri kalanında eşiniz gerçek anlamda sizin "diğer yarınız" olarak muamele görür.
ilişkinizi en iyi siz bilirsiniz. nasıl hayaller kuracağınızı, kimin ne yapacağınızı en başta çift olarak sizin belirlemeniz gerekiyor. diğerlerinin söylediklerine çok kulak asmayın. kendimce naçizane tek söyleyeceğim "adet yerini bulsun" diye evlenmeyin. bunlar az buz işler değil. duygusal, maddi... beraberinde çok ciddi yükler getirebiliyor. hele ki çocuk varsa aboov.
etrafımdakiler evleniyor ben de evleneyim diye bir şey olamaz. gerçekten sever, istersiniz böyle bir yola girersiniz ki onun da olumlu devam edeceğinin garantisi yok.
+2