ne olursa olsun paylaşmayın. en beklemediğiniz şekilde aranıza girebilir para mevzuları.

Arkadaşlarla yatırım stratejisi konuşulmalı. Birbirimizi egitmeliyiz birçok konuda olduğu gibi.
Genel olarak kimseyle ne kadar paran olduğu çok konuşulmamalı.

Para ve yatırım işleri konuşulmalı, miktardan bahsedilmemeli.
Borç istemeye teşvik gibi oluyor. Paraya sıkışıldığında ilk akla gelen kişi oluyorsunuz. Sonrası sıkıntılı oluyor ki hiç gerek yok.
Bir de olanın olmayana hava atması görüntüsü verebilmesinin yanında olmayanda varsa bir kıskançlık damarı, tam o noktayı uyarmak, tahrik etmek gibi de sonuçlar doğuruyor.
Gerek yok bence.

tutar konuşulmamalı +1

çok yakın arkadaşsa ve ekonomik olarak aynı standartlardaysanız olabilir. Ancak bir süre sonra tek muhabbetin para konularına döndüğü ince bir eşik var oradan kaçınmak lazım. O noktadan sonra adamla artık paradan başka birşey konuşmuyorsun.

Kendi sosyoekonomik seviyemde olan, ailesini tanidigim, evine gidip geldigim yakin arkadaslarimla para ve yatirim konularini rahatlikla konusurum. Birbirimizin finansal durumunu biliriz. Hatta bir sey satin alacagim zaman onlari da goturur, fikirlerini alirim. Yalniz bu gruptan parayi kendi kazanmamis olanlari, sans eseri eline para gecmis olanlari cok kale almam.

Yakin cevremde ekonomik olarak zayif durumda olan biri ile para muhabbeti yapmam. Bu tur kisilerin para ile ilgili fikirlerini kale almam. Cok nadiren finansal olarak dogru dusunen ama iyi durumda olmayan kisiler de olabiliyor tabi.

Mesela duyurunun da problemlerinden biri bu;

Hic cocuk sahibi olmamis adam, cocuk tavsiyesi verir.
Cebinde parasi olmayan, yatirim tavsiyesi verir.
Hic evlenmemis, evlilik tavsiyesi verir.
Yag ficisi adamlar, nasil fit olunacaginin tavsiyesini verir.
6 ay yurt disinda yasayan adam yurt disini en iyi bilendir.
Arabasi yoktu araba tavsiyesi verir...

Konuşulmamalı.
Çevremizdeki insanlarla uzun zamandır
iç içe olduğumuzdan bazılarının bu gibi hususlarda menfaatimize olduğunu bildikleri hususta adeta içten yanmalı motor gibi kendilerini tükettiklerini ve zamanı geldiğinde aleyhimize hareket edebilecekleri gerçeğini bilmemiz lazım.

Bunu o an belli etmeyebilirler ama zamanla kendi davranışlarına yansır.

- Onun nasibinde , kaderinde kazanmak varmış beni ilgilendirmez... demezler.

Bunun fakir olmakla da çok ilgisi yok. Kalbi bir şeydir.
Zamanında fabrika, şirket yönetimi ortamlarında bulunan biri benzeri şeyler söylemişti :
- Şirket patronlarının buluştuğu ortamlarda bile bu içten içe sezilir.
Onunki (şirket) büyük , benimki küçük.. düşünceleri kafalarında gezinir durur.

Ne de olsa aynı mekanda bir arada bulunmaları konusunda tek etken maddi varlıklardır. Sevgi, empati , misafirperverlikleri değil .

Böyle insanları tanımanın bir yolu,
sürekli zengin, makam sahibi insanların yakınında olma istekleriyle öne çıkarlar.
Ne kadar yakınlıkları varsa o kadar adam satma ihtimalinin fazlalığı söz konusu.

Aslında en zor durumlardan biri de çalışan eşlerin birbirlerinin maaş farklarını dert etmesidir.
Evet , maalesef dile getirilmesi de kimilerinde bu zaaf vardır.
Bu maddiyatla sınırlı zihniyet için " bir aileyiz" kavramı çok anlam ifade etmiyor.
...
Bir de misafirliklerde kadınlar arasında o çok geçen eşlerinin kazancı, imkanları hakkındaki konuşmalar.
Akşam vakti diğer evlerde sorun olur .
Dedik ya üstte içten yanmalı motor, yakıyor işte...

bilmesinler bence de, yüzde oranlı yüzeysel belirtilebilir belki