beş sene oldu, hala bazen rüyamda görürsem sabahına berbat uyanırım ama etkisi çabuk geçer.
ben yapı olarak da çok takıntılı bir adamım, ondan sonra hayatıma biri de girmedi. biraz onun etkisi diye düşünüyorum. HİSLİ insanlar için bir sene uzun zaman sayılmaz. kendi hayatına odaklan, daha güzel yaşamaya çalış. geçer diye düşünüyorum. bi de geçmekten kasıt ne o da önemli. hafızanı sildirecek değilsin. "geçmişte güzel anı" olarak kalması iyidir, o bile bazen acı verebilir ama ideali budur diye düşünüyorum ben. yoksa zaten hiçbir zaman o kişi hiç olmamış gibi yaşamazsın. ha tekrar hayatına biri girer, aşık olursun vs. o zaman eskiyi düşünüp üzülmek tuhaf olur.
insan beyni gönül işlerinde bence biraz basit çalışıyor. nasıl desem yani yeni birini göstermezsen, "aaa bak burda ne varmış!" demezsen, hele ki biraz da takıntıya meyilliysen veya tırt yaşıyorsan eskinin hayaline ve hayaletine tutunman kaçınılmaz. biraz da savunma mekanizması zaten.
kendine zarar verme, şu an yaşadığın hayatı etkilemesine izin vermemeye çalış. onun dışında üzül yani bazen aklına gelir, bazen efkarlanırsın vs. bunlar normal. gün saymakla, "acaba şu an yaptığım normal mi?" diye düşünmekle de çözülecek şeyler değiller. ama elbet bir gün geçer. önemli olan geçtiğinde, gittiğinde sen kendi hayatında neredesin, iyi misin bence odaklanman gereken nokta o.
aşk adamlar çok üzülür ama görüyorum yani aha bak sen varsın, ben varım, şimdi burada sorsak 10 kişiden en az 3-4 tanesinin benzer hikayesi vardır. e ne oldu, öldük mü, perişan mı olduk, yoo. hayat devam ediyor. yaşamak için geçmesini bekleme. arada gelip vurur. bi şey olmaz.
0