9 Kasım'da evcil kargam kaçtı . o kadar çok ağladım ki 10 Kasım sabahı şiş ve kırmızı gözlerle sabah sirenler çaldığında marmaraydaydım ben önceki günden beri ağlamaya devam ediyordum üstüne de Atatürk'ü düşünüp daha çok ağladım . Aklıma geldikçe saniyesinde ağlayabiliyorum . her sabah balkona kuru ve yaş kedi maması haşlanmış tavuk ciğeri ve su koyuyorum . başka 3 balkon kargam oldu balkonumdan ayrılmıyorlar .
Sokakta yürürken ağaçlara çatılara bakmaktan karga sesi duyduğunda o sanmaktan kurtulamıyorum .
kendimi onun mutlu olduğuna ve hala yaşadığına ikna edemiyorum . 1 kere görsem rahatlayacağım ama gelmiyor .
+2