Bana da çok yaşamam hissi geliyor bazen. Alkol sigara tuketmiyorum ama enerjik hissetmiyorum.
Ailede kanser öyküsü çok fazla. Cinsiyet fark etmeksizin.
Bu saatten sonra belki çok mutlu olacağım ama bir kaç yıl çok yoğun stres yaşadım bunlar belki birkaç yil sonra hastalık olarak patlak verecek.
Çok zayıfım ama iflah olmaz bir şeker tatlı bağımlısıyım. Bu da bence yaşam süremi olumsuz etkileyebilir.
Şeker hastalığı, mide ile ilgili bir hastalık veya tümör ile ilgili bir şey yaşarsam çok şasirmam.
Tek umudum kadınların yasam süresinin uzun olması.:d Sağlıklı beslenmeyen günden güne gezip ful hamur işi tüketen annelerimiz komşularımız maşallah uzun yaşıyorlar ama kocaları daha çabuk vefat ediyor. Çok örnek var. Ama yine de 90li yaşları görmüş anneannelerimiz babaannelerimiz gibi yaş gorecegimi hiç sanmıyorum.

alkol yok, sigara yok, kilo yok, genlerden kaybediyorum.
evlilik hiç düşünmedim, gelecek planı kurmadım.
10 sene içerisinde kanserin çaresi ya da organ üretimi gibi bir sıçrama olmadığı müddetçe pek şansım olduğunu düşünmüyorum. 10 sene iyimser projeksiyon bu arada.

İçki var, sigara yok. Stres ara ara oluyor.

Bundan ziyade gözüm arkada kalırsa endişesi oluyor ara ara. 45'ime kadar mevcut yaşantımı devam edeceğim diye karar almıştım 4-5 ay önce ama çat diye gidersem pişmanlıklarımı, keşkelerimi ve iyikilerimi farkında olacak mıyım diye düşünüyorum.

bana da maks 55e kadar yaşarım gibi geliyor.
evliliktir çocuktur öyle bir düşüncem yok, ailedende annem babam o zamana kadar zaten ölürler geriye kimse kalmaz, bende kaza, kalp krizi veya kanserden falan ölmezsem kendi işimi kendim görürüm artık.

Çocukluğumdan beri hep erken öleceğimi düşünürüm, düşündüğüm yaş yaşım ilerledikçe ileri atıyor tabii ki, küçükken bazı yaşları sanki çok yaşlıymış gibi algılıyoruz :)
Erken ölecekmiş hissim zamanla değişti, yaşlanmayacağımı düşünüyorum, çok yaşlı olarak düşünemiyorum kendimi sanki oraları görmezmişim gibi hissediyorum.

Türkiyede yasadigim icin her an bi kazaya kurban gitmeyi bekliyorum

genlerim mayın tarlası gibi o yüzden ben de çok yaşamayı beklemiyorum. zaten yaşasam bile demans olma ihtimalim yüksek çünkü evet o da genlerde mevcut :) o yüzden kimseye yük olmadan erken göçmek en güzeli

Motosiklet üzerindeyken ölücem muhtemelen

Ailedeki kadınlar en aşağı 80 i görüyor. Şansımı çok zorlamazsam yaşlılığı da yaşayacak gibi duruyorum. Vücudum da sağlam genel olarak. Yaşlılığımın sıkıntısız geçmesi için birtakım duzenlemelere gitmem gerekecek çünkü 60'dan sonra Nebahat Çehre olmak istiyorum :p

bende var o his. hayal gücüm kuvvetlidir mesela ama kendimi hiç yaşlı göremedim, gerçi belki bu doğaldır ve herkese oluyordur bilmiyorum. dediğin gibi alkol, sigara, düzensiz yaşam, sinir stres vs. gırla. piyango çıkmazsa emekliliğim bile olmaz, olursa aşırı komik bir para olur. ailem dışında sarılabileceğim kuvvetli bir ilişkim, sağlıklı ve sağlam bir sosyal çevrem, yaşama tutunmamı sağlayacak güçlü hedefler de yok. insan 30-35 yaşındayken bunu her türlü idare ediyor, hiçbir şey yoksa akşam iki bira açıp maç izleyeyim diyor ve iyi hissedebiliyorsun mesela ama özellikle 50'den sonra bu tür "görünmez" detayların yaşam kalitesini çok etkilediğini düşünüyorum. mental durumun pek önemli değil, bünye eğer aktif ve dolu dolu yaşıyor değilse yavaştan "bana müsaade" moduna geçiyor.

hem çevresel koşullar hem de kişisel yaşamım dolayısıyla ben kendime pek uzun ömür biçmiyorum, şans eseri ani bir ölüm olmazsa 40-50 arası muhtemelen bir iç organ rahatsızlığı tarzı bir şeyle yavaş yavaş dökülür bir hastane odasında da ölürüm diye düşünüyorum.

ha ben 70 yaşında dağ bayır gezip şarap içen sayko dayıtlardan olmak isterim, orası ayrı. hayat hep aynı çizgide ilerlemiyor. yaşadığı sürece her şeyi bulur insan. ama bir aksiyon filminde de yaşamıyoruz tabii, dinç ve yakışıklı bir ihtiyar olmak kadar bu dediğim senaryo da mümkün geliyor hatta daha olası. belki genç çocuk korkutayım diye biraz abartarak söyledi bilmiyorum ama doktor bana dediydi zaten bu ciğerler seni 50'ye çıkarmaz diye. emin gürses çıldırdıydı ya TÜRKİYE'YE ACİL SOSYALİZM LAZIM. HEM DE İHTİLALCİ SOSYALİZM diye aha aynı o şekilde acil diyet ve değişiklik lazım demişti. bilmiyom. pek motivasyonum da yok açıkçası bokun pisliğin içinde 10 saat eşek gibi çalış ee ay sonunda fatura kira öde bitti gitti. yaş oldu zaten 500 bi yerden kovulsan daha kolay gelsin aç karnını doyuracak işi zor bulursun. biz ölmeyek de kim ölsün.

Bende de var o his. Bir de yaşlanacağını düşünüp plan yapan insanlar çok acayip gelir bana. Nerden buluyorsun o kadar yasayacagini

35 yaşıma geldim. Ömrümün son yılını yaşamaktaymışım gibi hissediyorum. İşe, ilişkilere , sorumluluklara tahammülü geçtim , evde oturup sevdiğim bir diziyi izlemeye bile tahammülüm kalmadı. Her şey bende "bunları yeterince gördük" hissiyatı yaratıyor. Emekli olup sadece evde boş boş yatmak ve güzelce giyinip sokaklarda boş boş yürümek istiyorum artık. Daha fazla içerik, belirsizlik, kaos, hesap-kitap çekecek halim kalmadı.

inanılmaz cahil bi buyuk amcalardan biri var ben hep 40 ımda ölecem dermiş nedense kendi mottosu gibi her gördüğüne söylermiş geçen 85 yaşına girdi

bende alkol yok, sigara hiç yok. tadını falan biliyorum birkaç tane içmişliğim var ama düzenli hiç kullanmadım. kiloluyum diyemem ama biraz fazlam var. düzenli bi diyetle 4-5 ayda ideal kiloma kavuşurum. herhangi bir sağlık sorunum yok. 36 yaşındayım.
ama bizim ailede mide kanseri (bu sanırım meslek hastalığındandı), rahim kanseri, akciğer kanseri, meme kanseri, kalp krizi, beyne pıhtı atması gibi şeyler rutine bağladığından yani b.k gibi genetiğimiz olduğundan bunlardan korkuyorum.

alkol sigara yok, başarabildiğim kadarıyla temiz beslenmeye çalışıyorum. ama yine de ben de genlerden ve aşırı olmasa da yediğim şekerli paketli gıdalardan dolayı erken öleceğimi düşünüyorum. erken derken 50 civarı.

nedense çocukken ve gençken çok vardı bu his sonradan geçmişti ama yine de ara ar yokluyor ve neden kaynakladığından emin değilim ne yalan söyleyeyim öyle belirtildiği gibi net sebeplerimde yok veya sağlıksız bir yaşam tarzım da yok. belki de insanın ölümle ve gelecekle kurduğu ilişkilerle beklentilerle alakalı, temelde insan olmakla alakalı bir kaygıdır