-Bunalımdaysa ben gidince maazallah havası değişirse al başına belayı.
-Zaten içten içe ben gelirim diye böyle bir halta giriştiyse, ben gittiğim için sonrasında tekrar çekip çıksan bile hayatından, tekrar böyle bir şeyi alışkanlık haline getirmeyeceği ne malum? Al başına belayı.
-Diyelim ki konunun sizle hiç bir alakası yok, duydunuz, gittiniz, her şey çok medeni bir şekilde gerçekleşti sadece moral verdin geçmiş olsun dedin gelip döndün normal hayatına. Bunu -varsa- şimdiki sevgilin eşin çocuğuna nasıl açıklayacaksın. Herkes geniş veya aşırı medeni olmayabilir, yine al başına belayı.
-Onu o halde görmüş olmanın getirebileceği yük de var. Yani acıyabilirsin, aksine tekrar bağlanmak isteyebilirsin... Bu tarz şeyler hep yük ve risk.
O yüzden en güzeli bilsen bile, üzülsen bile, -ya aslında bi gitmek isterdim- desen bile gitmemek.
İnsanlıktan nasibini almamış diyebilirsiniz, kalpsiz diyebilirsiniz... Ama bir şey bittiyse en güzeli orada kalması.
Ha üstteki saydığım risklerden hiç biri yoksa ve sadece kötü durumda olan birine iyi gelecekse... gidin tabi.
+2