gobekliraki
Ve bunu kimseye anlatamıyorum. Normalde çok sosyal, konuşkan, komik vs biriyim. Ama özellikle son 6 ayda hem mental hem fiziki rahatsızlıklar geçirdim, fiziki olanlar epey ağırdı (ölüme ramak kalmalar falan) . Nolduysa bu dönemde oldu, daha kendini dinleyen, gerçekten beni mutlu eden şeyleri yapmaya
Ve bunu kimseye anlatamıyorum. Normalde çok sosyal, konuşkan, komik vs biriyim. Ama özellikle son 6 ayda hem mental hem fiziki rahatsızlıklar geçirdim, fiziki olanlar epey ağırdı (ölüme ramak kalmalar falan) . Nolduysa bu dönemde oldu, daha kendini dinleyen, gerçekten beni mutlu eden şeyleri yapmaya başladım.
Eskiden sanki görevimmiş gibi ortamların neşesi gibiydim, ailemde sorunlar olurdu alakam olmamasına rağmen ben kendime dert ederdim.
Şimdi gerçekten canım mesela hiç konuşmak istemiyor gereksiz yere. Fikrim sorulmadıkça bişey demiyorum. Milletin büyüttüğü olayları, dedikoduları vs. sallamıyorum hiç.
Bu da insanlara dert oldu resmen ya. Bıktım her gün şu soruları duymaktan: "neyin var, hiç sesin çıkmıyor, iyi misin vs.vs.vs"
Ya kötü olduğuma dair bir emare dahi yok, sadece galiba beklentide olunan kalıptan taştım bu da milleti rahatsız ediyor.
Bu yaklaşımların da 1 tanesi bile samimi değil bu arada.
Bir kişi de demiyor ki "ulan adam neler atlattı, normal". Ne kadar egoist ya insanlar, anlayışı geçtim, saygı sıfır sıfır.
Arkadaş alt tarafı kendi kabuğuma çekildim. Gittin 20küsür yıllık hattımı kapattırdım, yeni numara aldım, 3-5 kişi harici kimseyle de paylaşmadım. Bunu duyan bile hadsiz hadsiz ya trip atıyor, ya direkt numaranı versene diyor. Vermek istesem verirdim zaten. Yıllardır aramayan insan numaramı vermedim diye trip atıyor. Sosyal medyam da olmadığı için zaten onların küçük beyinlerinde yokum ben, bunun farkındayım zaten. Ama bişeyin ucu dokununca hemen sahte sahte pozlara girmeler falan.
İç dökme gibi oldu ama arkadaş alt tarafı boş boş konuşasım yok. Hayır çıkmak istemiyorum seninle dışarı, hayır rakı balık canım çekmiyor, evet tek başıma yürüyüş yapacağım, Evet ne yaptıysam kendime yaptım.
Ben bu toksik diyaloglardan nasıl kurtulacağım ya birilerin kalbini ciddi anlamda kırmadan? Aylardır aynı döngüler, sabrım da taşıyor artık (ki o derece ki buraya iç dökmek zorunda kalıyorum aslında)
Eskiden sanki görevimmiş gibi ortamların neşesi gibiydim, ailemde sorunlar olurdu alakam olmamasına rağmen ben kendime dert ederdim.
Şimdi gerçekten canım mesela hiç konuşmak istemiyor gereksiz yere. Fikrim sorulmadıkça bişey demiyorum. Milletin büyüttüğü olayları, dedikoduları vs. sallamıyorum hiç.
Bu da insanlara dert oldu resmen ya. Bıktım her gün şu soruları duymaktan: "neyin var, hiç sesin çıkmıyor, iyi misin vs.vs.vs"
Ya kötü olduğuma dair bir emare dahi yok, sadece galiba beklentide olunan kalıptan taştım bu da milleti rahatsız ediyor.
Bu yaklaşımların da 1 tanesi bile samimi değil bu arada.
Bir kişi de demiyor ki "ulan adam neler atlattı, normal". Ne kadar egoist ya insanlar, anlayışı geçtim, saygı sıfır sıfır.
Arkadaş alt tarafı kendi kabuğuma çekildim. Gittin 20küsür yıllık hattımı kapattırdım, yeni numara aldım, 3-5 kişi harici kimseyle de paylaşmadım. Bunu duyan bile hadsiz hadsiz ya trip atıyor, ya direkt numaranı versene diyor. Vermek istesem verirdim zaten. Yıllardır aramayan insan numaramı vermedim diye trip atıyor. Sosyal medyam da olmadığı için zaten onların küçük beyinlerinde yokum ben, bunun farkındayım zaten. Ama bişeyin ucu dokununca hemen sahte sahte pozlara girmeler falan.
İç dökme gibi oldu ama arkadaş alt tarafı boş boş konuşasım yok. Hayır çıkmak istemiyorum seninle dışarı, hayır rakı balık canım çekmiyor, evet tek başıma yürüyüş yapacağım, Evet ne yaptıysam kendime yaptım.
Ben bu toksik diyaloglardan nasıl kurtulacağım ya birilerin kalbini ciddi anlamda kırmadan? Aylardır aynı döngüler, sabrım da taşıyor artık (ki o derece ki buraya iç dökmek zorunda kalıyorum aslında)
+5
bir dönüşüm içinde olabilir misin rakı hocam. biraz sancılı geçecek gibi ama yakınlarında senin bu haline alışacaklar ve yeni halini kabul edecekler artık. hayat sende çok güzel ilerleyecek bundan sonra inanıyorum. inşAllah.
falcı gibi hissettim kendimi. asdfg
falcı gibi hissettim kendimi. asdfg
0
Dönüşüm falan inan bilmiyorum artık her neyse adı, çok sıkıldım bunlardan onu biliyorum. Hayır lafı laps diye koymadıkça giderek hadsizleşiyor ortam. Gelmiş diyor ki "sendeki imkan bende olacak ohooo, sen niye böyle oldun bi anda". Lan noldum it, işimde gücümdeyim, ben yine mutluyum, eğleniyorum, gelişiyorum, hayal kuruyorum falan. sana "eskortluk" etmiyorum o kadar.
0
onları değiştiremezsin ama kendi bakış açını değiştirebilirsin. kimseye karşı bu konularda mesul olmadığını fark edince söyledikleri de umrunda olmayacak zaten.
0
geçmiş olsun öncelikle.
insanlar sağlık konusunda sınanmadıysa pek nasıl olduğunu anlamıyorlar. bu tarz durumlardan sonra nekahet dönemi de hemen bitemeyebiliyor ve sürekli iyiye giden, pozitif bir süreç olmayabiliyor. sadece fiziki değil manevi desteğe de insanların ihtiyacı oluyor. insanın ayağa kalkmak bile istemediği günler oluyor sağlık problemleri yüzünden. bazı etkileri daha kalıcı olabiliyor. biraz anlayabiliyorum sizi. ama eski duyurularınıza baktığımda sanki son sağlık problemlerinizden önce de biraz kabuğunuza çekilmeye başlayıp daha az sosyal bir yaşantınız olmuş. belki sadece hastalığınızla ilgili değildir. yaşınız, çevredeki arkadaşlarınızla hayatınızın farklı yollara sapması, muhabbetlerinin sarmaması, elinizde olmadan eskisi kadar sevmiyor ve anlattıklarına, hayatlarına ilgi duymuyor da olabilirsiniz. siz reddettikçe teklifleri azaltırlar. belki şunu düşünmekte fayda var mı bilmiyorum ama, eski halinize dönerseniz aynı tepkileri onlardan alma ihtimalinizde nasıl hissedeceksiniz?
insanlar sağlık konusunda sınanmadıysa pek nasıl olduğunu anlamıyorlar. bu tarz durumlardan sonra nekahet dönemi de hemen bitemeyebiliyor ve sürekli iyiye giden, pozitif bir süreç olmayabiliyor. sadece fiziki değil manevi desteğe de insanların ihtiyacı oluyor. insanın ayağa kalkmak bile istemediği günler oluyor sağlık problemleri yüzünden. bazı etkileri daha kalıcı olabiliyor. biraz anlayabiliyorum sizi. ama eski duyurularınıza baktığımda sanki son sağlık problemlerinizden önce de biraz kabuğunuza çekilmeye başlayıp daha az sosyal bir yaşantınız olmuş. belki sadece hastalığınızla ilgili değildir. yaşınız, çevredeki arkadaşlarınızla hayatınızın farklı yollara sapması, muhabbetlerinin sarmaması, elinizde olmadan eskisi kadar sevmiyor ve anlattıklarına, hayatlarına ilgi duymuyor da olabilirsiniz. siz reddettikçe teklifleri azaltırlar. belki şunu düşünmekte fayda var mı bilmiyorum ama, eski halinize dönerseniz aynı tepkileri onlardan alma ihtimalinizde nasıl hissedeceksiniz?
0
