onların bizi seveceğini düşünmüyoruz, çünkü onlar bizi seviyor bunu görüyoruz. yani sevgi dili her canlıda aynı. kucağıma geliyor, guruldamaya başlıyor, yapışık şekilde yatıyor, sevmezsem elime sürünüp sevdiriyor, karnıma çıkıp hamur yoğuruyor, yüzüne bakıp konuşunca gözlerini kısıyor. bariz sevgi göstergesi bunlar. sadece ihtiyacını gördürmek için sırnaşsa, işini gördürünce defolup bir daha gözükmese derim ki mama için yavşadı, mamayı alınca gitti. ama bu mama harici de gelip sevgi gösteriyor. özellikle canım sıkkınken yaptığı hareketler inanılmaz, nasıl anlıyorsa.
ama tabii o bir hayvan, o bir kedi. ne zaman ne düşüneceği, nasıl davranacağı çözülebilmiş değil. kafasını boynunu gurultular mutluluklar eşliğinde severken belden aşağısını başka beyin yönetiyor gibi kafasını seven elime tavşan tekmesi yapıyor. kendi kuyruğuyla kavga ediyor. arka patisine atarlanıyor. lan o da senin ayağın salak, neyine kızdın kendi ayağının? yani bunlar kediler için normal.
0