Bir tane çok yakın arkadaşım var hatta artık kardeş olarak görüyoruz birbirimizi. Bir de çok yakın olmadığım ama ne zaman başım sıkışsa ya da başları sıkışsa birbirimize koşacağımız arkadaşlarım var bir kaç tane. Yani çok görüşme imkanımız olamıyor ama birbirimizi her gördüğümüzde sıkı sıkı sarılıyoruz bu arkadaşlarımla.

arkadaslik emek ister. arkadas olmak, yillar boyu bunu sürdürmek uzun iliskiden daha zordur.

caba göstereceksin, emek harcayacaksin. gecen sene dogum günüme cagiracak insan yoktu bu sene cok kalabalik olur diye insan elemek zorunda kaliyorum. önce sev, sonra sevilmeyi bekle.

icimden o gelmiyor, bu gelmiyor dersen yalniz yalniz oturursun evde.

Benim nasibime ikili iletişimde kazıklanmak veya yalnızlaşmak olduğu için seni çok iyi anlıyorum. Duygusal ilişkilerde de sosyal ilişkilerde de maalesef yüzüm gülmedi, "çok kötüyüm gelsene" diyebileceğim kimse yok, varama kocası ve kocasının anasıyla, onlar yoksa kendi babası abisi ve anasıyla uğraşıyor, illa ki kimse bana kalmıyor yani.

Arkadaşım olmadığı için telefon bağımlısıyım.

Kan ihtiyacı oldu, telefonumu elime alıp arayacak bir kişi bulamadım yahu.

Üzüldüm, ama arkadaşlık da her şey gibi çaba ve emek istiyor. Acaba arkadaşlarınıza yeteri kadar değer ve emek vermemiş olabilir misiniz?

Bendeki durum da tam tersi. Sıcakkanlı ve samimi biri olduğum için çok çabuk arkadaş edinebiliyorum. Bazen bu durumdan rahatsız bile oluyorum.

Kan ihtiyacı gibi durumlarda buraya ya da ekşiye yazsan inan yakın çevrenden daha çok insan bulursun. Gönüllü ol bir kuruluşta. Yabancı dil öğren ya da yabancı dilin varsa Türkçe öğret yabancılara ücretsiz.

Ben çok yakın arkadaşımla sokakta tanıştım. Kaybolmuştu. Ben de kaybolmuştum, öyle sohbet ettik, arkadaş olduk.

rb +1
introvertlik kolaya kaçmak gibi. emek vereceksin. doğum günü partime 50’den fazla kişi gelecek.

yas ve sehir nedir hocam. bu konuda sikinti ceken varsa detay yazsin belki bi gorusme, bulusma ayarlanir.

2 tane yakın arkadaşım var. kardeşten öteler. biri uzak bir şehirde, diğerinin 2 çocuğu var ne ara çıkıp 2 kadeh atalım. herkes hayat derdinde kaldık yapayalnız.

Kardes ben arkadaslardan kurtulmaya calisiyorum sen arkadas ariyorsun

Bugune kadar arkadastan bir fayda gormedim bir sikinti olursa yapay zekayla konusuyorum cok guzel cevaplar veriyor valla inanilmaz seyler ogrendim

Arkadaslar kari kiz, din, siyaset futbol ve arabalardan konusuyorlar tamamen bos muhabbetler ve ben sevmiyorum sahsen. Bana bir kelime ogretecek insanlar lazim o da piyasada yok.

Arkadas ariyorsan bag kurmayacaksin
Sohbetini yaptin diyelim bitti herkes evine gider obur turlu insanda beklenti vs olusuyor sonra darbeyi indiriyorlar uzuluyorsun

Yerinde olsam insanlarla mesafeli takilirim oyle cokta samimi olmam

Raki iceceksen ofiste bir kisiyi kafalarsin bongin dersin cok guzel mekan var gidelim gider icersin bitti hayat hikayeni paylasmaya gerek yok

Sahsen ben insanlara karsi guvenimi kaybettim bu zamana kadar 20 25 yillik arkadaslarim olmustu suan hic biri yok mesela.

Neden cunku zaman grcince herkes degismek zorunda

Adamla can cigersin binkiz bulur evlenir yada sehir disina tasinir yalan olur bidaha gorusemezsiniz o can ciger isi yalan olur

Neyse daha kafa utulemeyeyim sen arkadas isini bos ver kendin sadece guzel vakit gecirmeye calis. Arkadas cok gerekli bisey degil sikintin varsa yapay zekayla konus basarilar

@zetnikov teşekkür ederim :)

çalışıyorsanız mecbur bu saatten sonra iş arkadaşı olacak. normalde iş arkadaşıyla yakın arkadaşlığı tasvip etmiyorum ama çıkar çatışması olmayanlarla bu yapılabilir. akşam birkaç saat görüşerek yakın arkadaş edinemezsiniz. gündüz görüştüklerinizi yakına çevireceksiniz mecbur. onda da mutlaka sizi kıskanacak biri olmamalı. benim tavsiyem budur.

eskiden olsa iş arkadaşından arkadaş mı olur derdim ama arşiv boşsa ve yatırım yapacak kadar da yenisi için vakit yoksa mecbur terfi olacak :)

0.

senede bir kaç kere konuştuğum insanlar var. onlar arıyor zaten genellikle. ben bundan şikayetçi değilim ama. sordun diye söyledim.

gerçekten de hayatımızda insan olmak zorunda değil. toplumun doğal ve olması gerek olarak nitelediği şeylerin aslında bize zarar verdiğini gördüğümüz bir dönemdeyiz.

kime ne anlatacaksın?
komşumun yeğenine dedim ki "taşınıcam söyleme kimseye".
bana bahçeden bağırıyor "eşya mı topluyorsun?"

bak sinirlendim :D
bir daha görmeyeceğim biri, iki dakikada bana zarar veriyor ve benim hatam.

o emeği kendine verince hayatın güzelleşiyor. o vakitlerde inan evde bile spor yapsan, ne bileyim kollarına kas yapsan vs çıkarsın istersen bu durumdan.

dünyanın sonundayız. kimsenin kimseye hayrı yok.

arkadaşlık emek ister+1 benim kimseyle görüşmediğim dönemler de oldu her gün sokakta birileriyle olduğum da. bu uzaklaşma zamanlarında çok bireyselleşmemek ve samimi olduğun insanlarla iletişimi komple koparmamak gerçekten çok önemli. arada mutlaka mesajla bile olsa yoklanmalı hal hatır sorulmalı, arayı geri dönülemeyecek kadar soğutmamalıyız. 29 yaşındayım ve yeni edindiğim arkadaşlarım da var çok eski can dostum diyebileceğim insanlar da. şu sıralar yepyeni bir arkadaş grubum var mesela kalabalıkça görüşüyoruz ve bu insanlar görüşmek için karşılıklı çaba göstermese hemen dağılırız bence (herkes 30+, farklı farklı iş güç var, kimisi evli falan). o yüzden umudunu kaybetme ve çabalamaya başla :)

ortak ilgi alanlarına sahip en fazla 10 arkadaşım var.çok sıkı fıkı görüşmesek de ayda 2-3 defa bir şekilde buluşuyoruz.
nerede yaşadığını yazmamışsın ama istanbul ise instagramda günübirlik turlara katılabilirsin.
sevdiğin şeylere göre online ya da fiziki bir kursa katılabilirsin.mesela ben mezarlık seviyorum , mezartaşı okuma gurubuna katıldım benim gibi mezarlık seven başka insanlarla da tanıştım.şimdi 2 tatlı yeni arkadaşım oldu.ortak zevkimiz var , arada buluşuyoruz.

aga sen geçen gün "soframa yabancı adam oturttular bana çok ayıp ettiler" diyen eleman değil misin? sen arkadaşın olsun istemiyorsun ki?

edit: iş arkadaşı istemiyorum demişsin tekrar okudum. ama okuldan olmaz işten olmaz, bu yaşta parkta salıncakta sallanırken arkadaş edinemezsin ki. işte de olsa insanları tanımaya çalış. belki tam kafa dengi birilerine denk gelirsin alakasız departmanda.

İyi arkadaş da aşk gibi hocam, arayarak bulamazsın.
Çok fazla arkadaşa gerek yok zaten hocam, 1-2 yeterli bence. Diyebilirsin ki o da yok, tamam haklısın, ama olabilir yani, çok kasma kendini.
Periyodik olarak soosyal medydamdan, telefon rehberimden insan siliyorum.
Arkadaş dediğin genelde geçmişten gelir.
Yani iş hayatındaın edinilen arkadaş illa olur tabi de zayıf ihtimal yani.
He ben abim dediğim, nikah şahidi yaptığım adamı iş hayatımdan buldum o ayrı:)