benim yok, tutmuyorum.
yalnız bu "hoşuma gitmeyenin anasını belleyeyim" tavrıyla inanılmaz yalnız bir insan olduğumu ifade etmem lazım. bugün 30 yaşına bastım. annem, kız kardeşim, erkek kardeşim, belki iki tane arkadaşım dışında doğum günümü bilen bile yok mesela. yani komşu komşunun külüne muhtaçtır hesabı, insan ilişkilerinde biraz gevşek olmayı bilmek ve alttan almak faydalı olabilir sanki.
böyle böyle önümüze gelene bir tekme deyince çok yalnız kalıyoruz. en azından ben öyle oldum. hayatımda canımı sıkabilecek tek bir insan dahi yok hakikaten. ama sonuç olarak kimse yok yani. bu da ne kadar iyi veya sağlıklı, emin değilim.
0