Dostlar kolay bulunmuyor ve 1 tane hayatımız var.

çünkü her iki taraf ta kafasında bitirmemiş oluyor aslında ve kıskançlık olabiliyor.

iyi anlastiklari icin. iki kisi var boyle biriyle arkadas kalamadik ama cok isterdim

Yeri geliyor birtakim yerlerini gördüğün kızın erkek arkadaşıyla el sıkışıyorsun bu tip şeyler garip geliyor şahsen.

Neden garip geliyor? Bunu soruyorum zaten :))

Bir de kadın beni neden etrafında tutmak istiyor, ya da benim ondan hala beklentim mi var bu tip bir düşünce oluşuyor kafamda haliyle garip yani bi yerde çıkarlar örtüşüyor demek ki bilemedim

bence bu anlamda 2 tur insan var, erkek ve kadinlarin arkadas olabilecegini gormus ve deneyimlemis insanlar, bunu gormemis ve deneyimlememis ve dolayisiyla buna inanmayan insan turu. bir kisim cocukluktan itibaren kadin ve erkeklerin normal iletisim kurabildigi, seks ve iliski disinda farkli konularda sohbet edebildigi ve yakinlasabildigi, birbirlerinin yaninda durabildigi arkadasliklari deneyimliyor ve goruyor ve dolayisiyla iki tarafin birbirine bir sey hissetmeden (arkadaslik disi) arkadas olabilecegine inaniyor. Mesela cocukluktaki yazlik arkadasliklarindan, universite dosluklarina, siyasi parti calismalarinda, dernek calismalarinda edinilen arkadasliklar vs. bunlarin cok guzel ornekleridir. Ozellikle belli bir amaca yonelik yoldaslik inanilmaz dostluklar doguruyor. Bunu yasamayan bilemez. Bu tur insanlar karsisindakine oncelikle insan olarak bakiyor, oradan dogru iliski kurmaya basliyor.
bir kisim da, bunlarin hicbirini gormeden ve deneyimlemeden yetisiyor, bunu tahayyul edemiyor, insan iliskileri sadece kiz ve sadece erkek gruplarinin icinde gelisiyor, farkli ilgi alanlari olmadigi ve kokeninde karsi tarafin kadin/erkek iliskisinden ziyade, bu ilgi alanlari olan arkadasliklar kuramadiklari icin kadin/erkek arkadasligini anlayamiyor. iki tarafin da birbirini ikna etmesinin gereksiz oldugunu ve zaten mumkun olmadigini dusunuyorum, zira bu tur seyler cocukluk ve genclik doneminden itibaren gelisiyor bence.
dolayisiyla sorunuzun cevabi nasil birisi oldugunuza gore degisir. iki taraf birbirine hicbir sey hissetmiyorsa ve eminse olabilir. gerek olup olmadigi, iki tarafin bilecegi istir.

İnsan ilerleyemiyor. İki sebepten:
1) Yanında bir zamanlar sevgili olduğun biri varken konfor alanındasın, gözün hep yanındakine kayıyor
2) İnsanlar eskiden sevgili olduğunuzu bildikleri için araya girmiyorlar (bro-code ve bunun kadıncası)

"olmalı" ya da "olmamalı" tavsiyelerinden ziyade neden mümkün olmuyor, nasıl mümkün olabilire değineyim.

ayrılıkların çoğu medeni ya da mutlu olamıyor. mutlu ayrılık diye bir şey var mı onu da bilmiyorum zaten.
mutsuz/kavgalı ayrılık zaten aradaki iletişim kanalını büyük ölçüde yok ediyor, bu cepte zaten.
ayrılık olduğuna göre son zamanlarda anlaşmazlıklar, nahoş anılar olmuştur. yakın zamana ait şeyler olduğu için hatırda kalıcılıkları daha yüksek. yani sen o kişiyi negatif duygularla özdeşleştirmeye başlamışsın. hatırlayınca aklına bunlar geliyor, üzülüyorsun, kızıyorsun, rahatsız hissediyorsun. böyle şeyler hissettiğin biri ile nasıl arkadaş kalacaksın?

bir diğer yönü de, taraflardan biri -özellikle terk edilen- diğerini özlüyor, hala seviyor, aşamıyor olabilir. diğer tarafın yoksunluğuna ve hatırlanan güzel şeylerin, anıların artık yalnızca anı olmasına bağlı gelişen üzüntü ayrı, böyle güçlü duyguların varlığı ayrı dert.

bunların her biri ayrı ayrı arkadaş olmayı mümkünsüz kılan şeyler zaten. iki taraf da olanları aşacak, artık üzülmüyor olacak, kalp kırıklıkları için birbirini affetmiş olacak ve ortak sosyal çevre vasıtası ile vs. birbirini görüyor olacak da arkadaş kalacaklar. bu şartların sağlanması zor.

Öyle bir takıntım yok ama biraz da ayrılma şekline göre değişiyor bu işler.