okuduklarından anladığım kadarıyla biraz konformist bir yapınız var. özgüven eksikliği de olabilir, bilmiyorum ama bu safe zone'ı kırmadan yurtdışında tutunmak zor. ben yurtdışına taşındıktan sonra kendi alanımda düzenli bir iş bulamayıp sıfırdan yazılım öğrenmeye başladım ve totalde bir senede yazılım öğrenip iş buldum. bir sene boyunca gecemi gündüzümü bu işe ayırdım, yeri geldi sinir krizleri geçirdim. ama bana iş görüşmelerinde uzaya roket fırlatıcaz, yazılımını sen yapacaksın deseler kabul ederdim, öyle bir motivasyon ve gazım vardı. zaten ilk sözleşme teklif eden şirkete de balıklama atladım. sizse geçmek istediğiniz alanda 3 teklif alıp reddetmişsiniz. bakış açısı farkını umarım anlatabilmişimdir.
burada tanıdığım birçok beyaz yakalı kendi alanında iş bulamayıp belki bir, belki iki sene boyunca düşük profilli işlerde çalıştı. temizlik yapanından tut sahne ekipmanı hamallığına kadar envai çeşit iş yapan var. sabahtan akşama mesai yapıp gece minijob yapanlar var. ve bunu göçmen psikolojisiyle, yeri geldiğinde ikinci sınıf insan muamelesi görerek dişlerini sıkıp yapıyorlar. siz kendi ülkenizde mühendis olarak çalışırken bu denli zorlandıysanız mecbur kaldığınızda bu işleri yapabilir misiniz, ondan da emin değilim. bence plan yapmadan önce buna ne kadar hazırsınız, bir b hatta c planınız var mı, bir süre zorluk çekmeye ne kadar katlanabilirsiniz, o konuyu düşünün derim. bu kırılganlıkla sanki erken pes edip dönermişsiniz gibi geldi.
0