ya gidin abi gidin, ben de bu korkyu anlamıyorum.
öğlen dışarı çıktım termosa çay koydum parka gittik yedik içtik. bizimle birlikte onlarca insan vardı. dönüşte çarşıdan geçtik. balıkçıyı kasabı vs. anlarım da turşucu bile açıktı. fırının önünde öğle vakti kuyruk vardı.
eşim daha sonra toplu taşımayla üsküdar'dan sultanahmet'e gitti bir iş için, 3 saat dolaşa dolaşa işini halleti bir allahın kulu sormamış nereye gidiyorsun diye.
şehrin yarısı dışarıda fink atıyor, yarısı öğrenilmiş çaresizlikle kapı açık olduğu halde kafesinden dışarı çıkmıyor. bu durum iyice saçmasapan psikolojik bir fenomene döndü. tamam ilçe değiştirmek biraz ekstrem ama çarşıya atm'ye parka vs. gidin abi kasmayın. soran olursa (ki sorulma ihtimali binde bir falan) markete gidicem para çekicem de. bunun gibi 55 tane daha mazeret uydurabilirsin.
not: bunları istanbul merkez ilçeleri için yazıyorum, bu kadar merkezi olmayan yerlerde durum farklıdır belki.
0