2,5 aydır evdeyim. Evden çalışıyorum. Arkadaşlarımın çoğu gitmek zorunda kaldı ben gidemedim. Gidemeyenler evden işi takip etmeye çalıştı ancak bir sistem yok. Tamam epostalara ulaşabiliyoruz. Zoom hesabı alındı. Bir çok işi yapabiliyorum ama kendi imkanlarımla.
Evdeki internetim hızlı, bu benim avantajım. Cep telefonumdaki 1500 dk bitiyor bir ay içinde. Bu benim maliyetim. Bilgisayar verilmedi bana, evdeki 7 yıllık bilgisayara SSD taktım, kendi paramla aldım. Office programlarına bağımlıyız. Anadolu üniversitesi AÖF kaydım var, ücretsiz office indirme hakkını buldum. Altyapı sağlanmadı bana, ben oluşturdum. İş kaybetme korkusundan elbette.
İşyerine yaklaşık 1 yıldır buluta geçilmesi yönünde baskı yapıyorum. Çünkü bir kaç deneme yapıp çok faydasını gördük. Ancak maliyetinden kaçıyorlar.
E sen bana bilgisayar verme, internet bağlama, telefon verme, yazılım verme, ben kendim uğraşayım. Böyle evden çalışma olmaz.
Birde evden çalışma kavramı suistimale dönüyor. Saat Gün kavramı kalmadı. Sürekli telefonda panik halinde iş isteniyor. Saatlerce video konferans yapıyorum. Özel hayat kalmadı. Odamda masa sandalyem yok. Koltuk var, bilgisayar altlığı ile çözüyorum.
Evden çalışma sürecine hazır olmadığımızı düşünüyorum. Fazlasıyla hemde. Sadece ben değil, diğer firmalar içinde aynı yorumu yaparım. Donanım ithal onu anladık ancak yazılım maliyetinin düşmesi gerekli. Acil olarak hemde. Ancak o zaman talebi hızlanabilir.
0