mevsimler ağaçlardan düşer
sırtı sessiz bir şeftali kabuğuna karşı uyur
o umut etmesi acı veren bir yerde yaşar
kapısında geçmişimizin küçük bir hayvancık gibi uyuduğu bir yerde
onun beyaz tuğlalı evinde
pembe bir yer boyadık
can sıkıntısına çare olmayı düşünerek...
biraz çikın transleyt oldu ama aşağı yukarı böyle bişi:D
0