[]

Kurum psikoloğuna gideyim mi?

Malumunuz uzun zamandır borç harç vb. meselelerle uğraşmaktan tükendim. Birkaç arkadaşım profesyonel destek alman lazım, sen bitmişsin artık diyor.

Ben ise benim derdimin çözümü belli. O borcun ödenmesi. Psikolog o borcu ödemeyecek ya gibi varoş bir bakış açısıyla yaklaşmıştım olaya.

Şimdi gerçekten de diyorum ki sanırım destek almalıyım. Zira şöyle şeyler yaşıyorum ve bunları istemeden yapıyorum:

1- Yanımda geyik muhabbeti yapılmasına tahammülüm yok. Kafamda direkt tabi dert yok tasa yok boş boş konuşun ancak gibi şeyler oluşuyor.

2- İnsanların siyaset, futbol, haber içeriği vb. herşeyi canhıraş şekilde konuşmalarına tahammülüm sıfır. Biri bana bu konularla gelirse kalbini kıracak boyutlarda "banane yaa" deyip içimden "benim derdim başımı aşmış, bu ne anlatıyor" diyorum.

3- Benden başka herkes mutluymuş gibi hissediyorum. Bulunduğum ortamda insanları inceleyip şuraya bak hepsi benden akıllı, şanslı veyahut iyi kötü diye değerlendirip kendi kendime stres oluşturuyorum.

4- Duyarsızlaştım. Hiç olmadığım biri oldum ya da şimdilik öyle olduğumu zannediyorum. Nerede başı sıkışmış bir insan görsem, nerede üzücü bir olay görsem içim yanıp karınca kararınca yardıma koşan ben şimdi "sen ölmüşsün ağlayanın yok. sen kimsenin umrunda değilsin, banane" deyip geçer oldum. Bu durumun tek istiswnası sokak hayvanları. Onlar için hala kendi canımı riske atabilecek boyutta iyi şeyler yapmaya çalışıyorum.

5- Eve gitmek istemiyorum. Evde bunalıyorum. Hep dışarıda, açık ortamda bulunmak istiyorum. Yahut çalıştığım yerde, odamda vakit geçirmek istiyorum. Bazen çok acil bir dosya almam lazımmış deyip gece bile çalıştığım yere gittiğim oluyor.

6- Manevi ve ahlaki değerler önemsizleşti. Derdimi çözmem için her yol mübah olmalı gibi bir düşünce hakim oldu fakat uygulamaya dökülmüş herhangi bir şey olmadı.

7- Tam bir beyinsiz gibi kısa yoldan para bulmanın yollarını internetten araştırıp duruyorum. Kim kaybetmiş ki ben bulacağım değil mi? Ama bunu yapmazsam kendimi derdime karşı sorumsuz gibi hissediyorum. Sonra yaptığım şeyin aptalca olduğunu farkedip, asıl mesele yeni fikirler üretip, üzerinde çok çalışmak deyip 24 saat benim için dönüm noktası olabilecek fikirler bulmak için beynimin içi karıncalanana kadar düşünüyorum, yabancı sitelerden araştırmalar yapıyorum ve bunu bırakamıyorum.

8- Herhangi bir sosyal ortama giresim gelmiyor. Orada yapılan hal hatır muhabbetleri gereksiz geliyor. Örneğin geçenlerde birisi "ya işte sizin sokakta bir inşaat vardı bitmemişti bir türlü, duruyor mu o hala" gibi bir soru sordu. Bir anda "ya bu sorunun cevabı sana ne katacak? müteahhit misin, zabıta mısın, ev mi alacaksın, sanane yani? ne boş bir soru? bunun cevabını napacaksın abi" diye adamın üstüne yüklendim. Çünkü gereksiz geliyor. Doktoradan sınıf arkadaşım mesaj atmış "tezin ne durumda? aşama kaydettin mi? nasıl gidiyor" diye. Ya ben bunu yapabilecek biri değilim. Asla değilim. Ama ne cevap verdim biliyor musunuz? "Bu sorunun cevabı sana ne katacak? Aşama kaydetmediysem sen mi ceremesini çekeceksin? Kaydettiysem sen mi mezun olacaksın? Cevabı sana bir şeyler katmayacak soruları neden soruyorsun?" diye cevap attım.

9- Devamlı nereden geldim şu hayata. Çoluğum çocuğum olmasa gider bir köşede sessizce ölür kurtulurum diyorum. Hayat inanılmaz derecede çekilmez geliyor.

Evet arkadaşlar. Durum böyle. Yani şu borç harç işinden kurtulmadıkça da düzelmeyecek ve daha da kötü olacak gibi hissediyorum. Sizce destek almalı mıyım? Daha doğrusu çalıştığım üniversitenin psikoloğundan destek almalı mıyım?

 
tipik pragmatist memur tanımlaması yapmışsın. bence yardım almalısın. ancak çok ağır bir ruhsal sıkıntın yok. hafif depresifleşmişsin. anlatmak sana iyi gelir.
Not: kurum psikoloğuyum.

  • mikahakkinen  (11.01.19 10:20:37) 
Manevi ve ahlaki değerler önemsizleşti demişsiniz.
eğer bende böyle bir şey olsaydı çok paraya kısa zamanda sahip olabilirdim. tabii aklımdan geçenleri sizle paylaşmayacağım çünkü bu yöntem bir suç.

ne kadar para çözüyor sizin sıkıntınızı ve bu borcu nereye yapmıştınız?
  • işimdeyim gücümdeyim  (11.01.19 10:58:57) 
1, 2 ve 8de öyle haklısın ki. İnsanın ciddi derdi olunca anlıyor bunların hepsinin boş beleş olduğunu. Bence normalsin ama doğal olarak mutsuzsun dertlerinden ötürü. Ancak bunların hepsinden kendini soyutlayacak kadar çalışıp kafayı kırdığında rahatlıyorsun. Borç hemen bitmeyecek ama vicdanın çok rahat olacak elinden geleni yaptığın için. (Demek istediğim, benim öyle oldu en azından. Belki sende de ile yarar diye yazdım) Eminim şu anda da elinden geleni yapıyorsundur, az daha sık dişini. Kafanı attırıyorsa mecbur olmadığın kimseyle görüşme derim. İyi haberlerini bekliyoruz.


  • windows95  (11.01.19 12:27:24) 
öncelikle 1. ve 2. madde zaten her insanda her zaman olması gereken durum.
psikolojik destek almalısın. daha önce pekçok kez aldım ben.
bazen 3 liralık hap kendine gelmeni sağlıyor.
  • aslindasorunumpsikolojik  (11.01.19 12:48:54) 
mutlaka destek almalısın.
naçizane tavsiyem: insanların mutluluk ya da mutsuzluklarını belirli bir eşiğe kadar hayattan beklentileri belirliyor. Bu mutlak bir araç değil, ama beklentilerini, arzularını kısarak bayağı bir mutlu olabiliyorsun.
Borcun ne kadar, nasıl ödüyorsun, bir plan var mı, bu planla yaşayabiliyor musun? Son soruya cevabın evet ise çıkış yolun var demektir. İradeni sağlam tut, babasın sen, elbette çıkacaksın bu işten..
  • ebabil curnatasi  (11.01.19 14:03:04) 
Transformal nefes seanslarina git. Ciddiyim. Biraz bereketin artsin, belli mi olur ordan burdan para gelir. Birebir Seans tavsiye edeeim, 1 seansta bile farki hissedeceksin.

Bir de zengin baba fakir baba kitabini oku.finansal kitaptir, paraya bakisimi degistirmistir.

Www.transformationalbreath.com sitesinden sehrinde kim sertifakli yapiyor bulabilirsin
  • apucukuaa  (11.01.19 14:34:32) 
1
buraya yazılanların hakları Sir Anthony Hopkins'e aittir.
yazan eden compumaster, ilgilenen eden fader
modere edenler Artibir, aychovsky, baba jo, basond, compumaster, deckard, fader, fraise, groove salad, kahvegibi, kaymaktutmayansicaksut, kibritsuyu, monstro, pandispanya, robin, ron dennis
bu sitede yazılanların hiçbiri doğru değildir. site içeriği küçükler için sakıncalı olabilir. yazılardan yazarları sorumludur. kaynak göstermeden alıntılanamaz. devlet tarafından atanmış bir kurumun internet üzerinde kimin hangi bilgiye ulaşıp ulaşamayacağına karar vermesi insan haklarına aykırıdır. web siteleri kullanıcıların istekleri doğrultusunda bağlandıkları yerlerdir. kullanıcılar isterlerse bir web sitesine bağlanmayabilirler. bu güçleri ve imkanları mevcuttur. bir kullanıcı bir siteye bağlanmak istiyorsa bu onun tercihi ve hakkıdır. bağlanmak istemiyorsa bu yine onun tercihi ve hakkıdır. halkın kendisine hizmet etmesi için görevlendirdiği kurumlar hadlerini aşıp halka neye ulaşıp ulaşmayacağını bilmeyen cahil cühela muamelesi edemezler. ebeveynlerin çocuklarını sakıncalı içeriklerden koruması için çok sayıda bedava ve ücretli yazılım mevcuttur. bu yazılımlar bir web tarayıcısını kullanmaktan daha karmaşık teknik bilgi gerektirmemektedir. devletin milletini küçük düşürmesi ve ebleh yerine koyması yasaktır. Skimlinks ile linkler üzerinden yönlendirme payı alınmaktadır.