istanbul.
bu enflasyon olmasaydı, 10 k derdim. şu anda 15-20k arası diyorum kişi başı.
yüksek lisansım var;bunu kariyer açısından değil sosyokültürel açıdan değerlendir diye belirtiyorum.
kurumsal firmalarada çalıştım/çalışıyorum.
istanbulda -mümkün olan- en huzurlu sakin semtlerden birinde kirada(2k) oturuyorum.
bu tutarlarda bir gelirim yok; olsaydı aynı semtte daha yeni (deprem açısından güvenli)bir eve çıkar, orta karar bir araba alırdım.
temel yaşam masfraflarını lüks değil sadece normal standartlarda tuttuğumuzda bile; barınma, yeme içme(market tavuğu yiyen, uht süt/yoğurt tüketen, küflü hormonlu sebzeleri ayırt edemeyen kent populasyonunu hariç tutuyorum)sağlık, eğitim.. zaten 5k ları buluyor.
eğitim dolayısıyla düşünsel birikim arttıkça sosyalleşme seçenekleri ve giderleri de artıyor. istanbulun tepelerinde ya da otoyol kenarlarında piknik yapamayacağıam göre; nipeten güzel hizmet veren bir yerde bir yeme içme programı ya da sinema/tiyatro, gezi vs ayarlasam bi de bunlar ekstra gider.
çocuk konusuna değinmedim bile.
bir de herkes çocuğu kendi sosyal sınıfına göre yetiştirir; milupa mamayı dayamayla, okula başlayana kadar babanneye, halaya çocupu yetiştirsin diye teslim edilecekse başka tabi. çocuğu neye benzetmek istediğinize bağlı.
0