Yalnız kalmak isterken, insanlarla konuşasım hatta iletişim kurasım yokken yalnız kalmışsam kabuğuma çekilirim telefonuma bile bakmam. Evde durmak istemiyosam, tren garına gidip rayları, trenleri, yolcuları izlerim.
Yukarda söylediğimin zıttı bir ruh halindeysem, konuşacak kimse bulamıyosam ama içime de kapanmak istemiyosam dışarı çıkar insanların yoğun olduğu yerlerde yürürüm, mağazalara kitapçılara girerim, orda insanlara bişeyler sorarım ve genelde benim o enerjimle insanlar da bana bişeyler sormaya başlarlar. Yeterli hissettiğim an yine yürüyerek eve dönerim.
0