[]

Hiç iyi değilim.

Uzun olacak, şimdiden söyleyeyim. "Kim okuyacak len bunu?" diyorsanız, sallayın geçin. Öncelikle başlıkta belirttiğim gibi hiç iyi hissetmiyorum, sürekli bir kalp çarpıntısı, ani heyecanlanma ve midemde kasılmalar ağrımalar yaşıyorum. Ayrıca son zamanlarda çevremdeki insanların bana karşı olan görüşlerinin değiştiğini düşünüyorum. Kendimi iyice dışlanmış hissediyorum, sanki insanlar bana olan eski samimiyetlerini kaybettiler ve beni artık istemiyorlar gibi düşünüyorum. Okuldan mezun olduktan sonra son 3 sene dört duvar arasında yaşadım, evde çalışıyorum diyebilirim. Kafamdakileri kelimelere, cümlelere dökemiyorum.

Müzik dinlemekten başka beni rahatlatan bir şey yok. Çevremdeki eski dostlarım bile artık kafam uyuşmuyor. Çoğu zaman artık bunu algılıyorum. Kendimi çok itici hissediyorum. Bazen yapmak istediğim şeyleri yapamıyorum, bir şeyler beni itiyor. Atıyorum o gün yapmam gereken bir iş var ve içimden hiçbir şey yapmak gelmiyor. Oturup sadece müzik dinliyorum ve hayal kuruyorum. Midemde sürekli ağrılar oluyor. 2012'den bu yana sık sık alkol alıyorum ki artık ruhumun yorulduğunu hissetmeye başladım alkolden dolayı bu yeri geldi her gün oldu yeri geldi haftada bir, ayda bir oldu. Günde en az 7-8 bardak kahve içiyorum can sıkıntısından.

İçimi hiç rahatlatan bir şey olmadı. Kız arkadaş konusunda ise çok duygusalım. Yaşadığım en ufak bir üzüntü beni yok ediyor, çok hırçınlaştırıyor. Karşı tarafa ani sinirlenebiliyorum ki bu arkadaşlarım içinde aynı. Çabuk parlıyorum, kendime yediremiyorum. İçim içime sığmıyor karşı tarafın kalbini kırmak istiyorum çünkü kendi içimde paramparça hissediyorum. Son zamanlarda bu iyice artmaya başladı, artık çevremde doğru dürüst kimse kalmadığı için bunu buraya açmak istedim. Bilmiyorum, kafam dağınık. Hiçbir şeye odaklanamıyorum. Böyle bazen boş boş bakıyorum ve beş dakika önce ne yaptığımı hatırlamıyorum.

Bu hayattaki geliş amacını ve bu gibi düşünceleri hatta kendimle ilgili olan düşünceleri çok sorguluyorum. Sürekli bir sorgu, kafamın içinde sürekli bir düşünce döngüsü oluşuyor. Ayrıca çok takıntılı ve paranoya bir insanım, karşıdaki kişinin söylediği cümlelerin ardında başka şeyler arıyorum. Davranışları ve karakteriyle alakalı şeyleri birleştirip benim hakkımda ne düşündüğünü önemsiyorum. Ardını arıyorum, olayı araştırıyorum. Karşı taraf benden nefret mi ediyor? Benim hakkımda kötü mü düşünüyor diye sorguluyorum sürekli. İnsanlar hakkında fazla düşünüyorum, bunun farkındayım ama ne yapmam gerektiğini bilmiyorum. Bilsem dahi içimden yapasım gelmiyor.

Hiçbir şey yapmak istemiyorum, bazen durduk yere ağlama hissi geliyor. Dediğim gibi bunları yazmamı bu kadar tetikleyecek şeylerden bir tanesi son yaşadığım olay. Beni yıllardır seven bir kıza, yıllar sonra şans tanıdım. Beraber gezdik tozduk eğlendik. Sonra geçenlerde eski sevgilisi ile "hayatta olmaz" demesine rağmen tekrar barışmışlar sanırım. Emin değilim, sadece tekrar görüştüklerini biliyorum çünkü kız ile 1 ay sonra konuştum. Her neyse, detaya girmek istemiyorum. Sanırım fazla kapıldım, biraz şıpsevdi durumu var bende bunu biliyorum. Ne olursa olsun duygularıma karşı koyamıyorum, erkek arkadaşlarım sürekli bahseder: "Ne kaybedeceksin olum ya, başka kız mı yok? Sen alacağını aldın mı? Aldın. Yol ver gitsin takma bu kadar". Ama benim için böyle olmuyor. Bilmiyorum, belki fazla takıyorum dediğim gibi. Ama ben böyle silip geçemiyorum. Duygusal olduğumu buradan biliyorum, yani öyle sanıyorum.

Çocukluğumda saçlarım dökülürdü. Tırnak yemekten hiçbir zaman vazgeçmedim. Sanırım en başından bu yana geliyor benim için stres, sıkıntı. Her zaman en ufak bir olayda kalbim pat pat hızlı atmaya başlıyor. Bazen düşünüyorum acaba intihar bir çözüm müdür diye? Fakat korkuyorum, yani eğer basit bir yöntemi olmuş olsaydı hiç tereddüt etmezdim. Çünkü sıkıldım, böyle çok klasikmiş gibi geliyor ama yaşamadan bilinmiyor. Gerçekten bu tarz duyguları yaşamak çok değişik bir şey. Yani kafası manyak diyebilirim.

Şunları da ekstra eklemek istiyorum: Bazen kendimi çok duygusuz hissediyorum, çeşitli gore videolar izleyerek kafamı dağıtmaya çalışıyorum. Ayrıca bir çok insana göre sanırım izlediğim şeyler normal şeyler değil. Bana kalırsa gayet normal şeyler fakat bazen izlemekten zevk alıyorum diyebilirim. Yani gore tabirimden anladığınız üzere çeşitli işkence, öldürme videoları vesaire. Kaza olsun herhangi bir şey. Hiçbir şekilde sansür olmadan. Ve bunları izlerken içimde hiçbir duygu oluşmuyor, ne kötü hissediyorum ne de midem bulanıyor.

Ekstra Edit2: Yaklaşık son 2 senedir libidom sıfır. Karşı cinse karşı pek bir şey hissetmiyorum. Yaşamış olduğum ilişkilerde aynı şekilde. Yaşıtlarım cinsel yönden çok iyi hissetmesine rağmen bende böyle bir olay yok. Hayatımda, olmasa da olur diyeceğim şeylerden bir tanesi benim için. Yani sadece var olduğu için diyebilirim. Öyle zaten aktif bir cinsel hayatım yok. Kırk yılın başı, çok çok nadir. Benim için çünkü hayatta böyle bir olay yok. Ben sadece insanların buna mecbur olduğunu düşünüyorum. Yani ölene kadar olmasa da olur. Çünkü hayatta çok daha önemli şeyler var. Hissetmiyorum bu konuda hiçbir şey.

Belki anlatsam sabahlara kadar, hiç durmadan anlatırım ve yazarım. Hiç durmadan ama, neyse sanırım bu kadar yeterli. Ne yapsam bilmiyorum, kayboldum. Gerçekten iyi değilim. Ne olacak böyle?

 
Anksiyete bozuklugu dahil cesitli psikolojik rahatsizliklarin var. Normal, pek cok kiside varlar. Bu kadar kemiklestikten sonra ciddi bir caba gostermeden hatta profesyonel destek almadan asman pek olasi degil, nereden baslayacagini bile bilemezsin yoksa. Ne kadar gec bu karari alirsan hayatin o kadar gecikir.


  • robokot  (11.05.18 00:15:53) 
kaç yaşındasın? öğrencisin, çalışıyorsun, hem çalışıyorsun hem okula devam, hangi/leri? aspirin/ağrı kesici tipli birkaç önerim olabilir de bunları bilip ona göre yazmam lazım.


  • dafaisss  (11.05.18 00:24:23) 
@robokot Bir çok kişiden ziyade benim içimde bazı şeyleri ikiye böldüğümü düşünüyorum, yani bir tarafım olayı çok abartırken bir tarafım çok fazla derinden yaşıyor gibi. Kafama göre arkadaş bulamama olayı buradan geliyor. Takıntılı olduğum konulardan ibaret, müzik konusunda benimle uyuşmayan bir insan ile pek fazla konuşamıyorum misal. Olay orada bitiyor, kafam almıyor daha fazlasını. Kusasım geliyor.

@dafaisss 23, Çalışmıyorum. Okumuyorum. Bu sene üniversite sınavına gireceğim, liseden mezun olduktan sonra tecilliyim. Bu sene tecilim bitiyor, açık öğretime girmeyi düşünüyorum.
  • goodenuff  (11.05.18 00:29:49) 
ya amca tavsiyesi gibi gelmez inşallah da; meşguliyetsizlik ve amaçsızlık insanı öldürebilir bile. öncelikle kendine bir meşguliyet icat et derim ben. illa bir iş bul çalış, yok işte bir kursa git vs. demiyorum. olduğun yerde ve durumda da bunu yapman mümkün. müzik demişsin mesela. onu derinleştir, çeşitlendir, bir araştırma konusu, belki bir kazı haline getir. bir ara sevdiğim şarkıların cover'larını dinlemiştim tek tek youtube'dan mesela, öyle şeyler bile olabilir. hatta yazarken aklıma geldi bak bir şarkının favori amatör cover'ı; dinleyeceğim ^^

bu odağını kendinden, kötü hissediyor olmandan uzaklaştırmayıda kolaylaştırır. yazdıklarında gözüktüğü kadarıyla kendinde bir sorun buluyor, sonra kendini suçluyor, sonra tekrar... böyle bir kısır döngünün içindesin sanki. bu döngünün dışına çıkmaya yarar; başka bir işe yaramasa bile bir meşguliyet icat etmek.

ha yine, kendini nasıl algılıyorsan; konuştuğun insanlara dair paranoyaların ve takıntıların da bunlarla benziyor olabilir mi?

mesela otur yaz denk geldikçe.
konuştuğun kişinin söylediklerinden senin hakkında neler düşünüyor olabileceği aklına geldi?
önce bunları yaz.
sonra aynı konularda, sen kendin hakkında neler düşünüyorsun bunları yaz.
ya da bir düşünce değil de bir duyguysa; onları da yaz.
bak bakalım ne kadar benziyorlar, ne kadar farklılar?

bir sonuca varması önemli değil bunun, zihninden dışarı atmak ve aklından geçenlerle elini kolunu kullanarak uğraşmak ufak da olsa rahatlatır seni.
  • dafaisss  (11.05.18 01:29:21) 
@dafaisss Evet. Meşguliyetsizlik ve bunun yanında yalnızlık bir insanın kendine yapabileceği en kötü şeylerden bir tanesi diye biliyorum. Ben bütün olanların farkındayım fakat kendi kendimi eritme konusunda sadece izliyorum. Sadece bakıyorum yani, bir şey yapasım gelmiyor. Sanki çok ağır bir yük üzerimde varmış gibi. Daha önce doktora veya başka bir yere gitmedim, sırf üşendiğim için ve bana yardımcı olacaklarını düşünmüyorum. Aslında olaya bende bir şey yok gözüyle bakıyorum. Çünkü zaten Türkiye'de artık böyle düşünen insan çok varmış gibi geliyor. Ayrıca evet müzik konusunda zaten hayatımın yüzde 60'lık kısmı müzikle geçiyor diyebilirim. Benim için tamamen bir yaşam kaynağı. Ciddi anlamda, çok ciddi anlamda hemde. Türü fark etmiyor. Konuştuğum kişilerden ziyade, yani artık arkadaş çevremde değişilik yapmak istiyorum. Şöyle söylüyeyim, hiçbirisi ile artık gereksiz konuşmak istemiyorum. Bana artık boş geliyor. Sadece yapmak istediğim işi yapmak istiyorum. Bu konu hakkında kendimi çok işkolik olarak görüyorum misal. Yani bunun için üşeniyorum diyebilirim, ama takıyorum. Böyle bir çelişki.


  • goodenuff  (11.05.18 01:59:49) 
çare psikolog.

gerçekten de bu söyledikleriniz çoğu insanda var, siz sadece fazlaca içinde boğulmuşsunuz. biz burada ne yazarsak yazalım, profesyonel destek almadan düzelemezsiniz.

cinsel ilişki konusunda da bir şey hissetmek zorunda değilsiniz. aseksüel olabilirsiniz ve bu kötü bir şey değil.
  • dedimmidemedimmi  (11.05.18 09:35:37) 
Hocam hiç vakit kaybetmeden psikolog


  • lcha  (11.05.18 10:52:02) 
acilen bir psikiyatra git. maddi durumun iyi ise terapi eşlik etsin


  • playing star again  (11.05.18 11:13:33) 
1
buraya yazılanların hakları Sir Anthony Hopkins'e aittir.
yazan eden compumaster, ilgilenen eden fader
modere edenler angelus, Artibir, aychovsky, baba jo, basond, compumaster, deckard, fader, fraise, groove salad, kahvegibi, kaymaktutmayansicaksut, kibritsuyu, monstro, pandispanya, robin, ron dennis
bu sitede yazılanların hiçbiri doğru değildir. site içeriği küçükler için sakıncalı olabilir. yazılardan yazarları sorumludur. kaynak göstermeden alıntılanamaz. devlet tarafından atanmış bir kurumun internet üzerinde kimin hangi bilgiye ulaşıp ulaşamayacağına karar vermesi insan haklarına aykırıdır. web siteleri kullanıcıların istekleri doğrultusunda bağlandıkları yerlerdir. kullanıcılar isterlerse bir web sitesine bağlanmayabilirler. bu güçleri ve imkanları mevcuttur. bir kullanıcı bir siteye bağlanmak istiyorsa bu onun tercihi ve hakkıdır. bağlanmak istemiyorsa bu yine onun tercihi ve hakkıdır. halkın kendisine hizmet etmesi için görevlendirdiği kurumlar hadlerini aşıp halka neye ulaşıp ulaşmayacağını bilmeyen cahil cühela muamelesi edemezler. ebeveynlerin çocuklarını sakıncalı içeriklerden koruması için çok sayıda bedava ve ücretli yazılım mevcuttur. bu yazılımlar bir web tarayıcısını kullanmaktan daha karmaşık teknik bilgi gerektirmemektedir. devletin milletini küçük düşürmesi ve ebleh yerine koyması yasaktır. Skimlinks ile linkler üzerinden yönlendirme payı alınmaktadır.