Sabah iş görüşmesine gideceğim. İzmir'de okudum ve burada kaldım da. Toplam 83 yere başvuru yaptım ve biri dahi aramadı. Aynı şekilde diğer arkadaşlarımı da. İyi bir üniversiteden mezunum ve yüksek lisans da yapıyorum (tez aşamasında olmak suretiyle). İş yok...
Dediğin şartlar maalesef toz pembe. Elindeki işin kıymetini bilmeye çalış ve asla yeni bir yerle yüzde yüz kesinleşecek şekilde anlaşmadan iş değiştirme. Bak yüksek lisansım var diyorum, dilim de var. Ama iş var mı İzmir'de? Yok. 5 yıl deneyimli olursan var anca.
Ben de memur bir ailenin kızıyım. Abimle birlikte mezun olduk biz, 4 yıl birlikte okuduk. Çok zorlandı ailemiz bu yüzden maddi olarak. Hala da dünya borç. Ben şu an yüküm mesela onlara, ciddi bir yük. 30.000tl yüksek lisans&lisans öğrenim kredileri borçlarım da var ayrıca. İşe girdiğim an ödemesi başlayacak ve o yüzden aileme yük olmaya devam edeceğim bile belki de.
Bunları düşün ve "neyse ki işim var" de. Elbette memnun ol demiyorum. Özellikle mobbing insanı tüketir, işten soğutur. Ama hazırda işin varken yeni bir işi kesinleştirmeden asla bırakma. Hayat böyle. Dayanmak zorundasın. Mecburiyetlerimiz bizi istediğimiz şartlarda yaşatamıyor bazen. İş yerinde daha belki ömrün boyunca nelerle karşılaşacaksın, hepsini düşün. Bunları darlan, bunal, üzül, karamsar ol diye değil aksine rahatla diye yazdım. Dilerim sabah işe kabul edilirim ve dilerim sen de daha iyi insanlarla severek yapabileceğin bir iş bulursun.
0