Sürekli anne-babasıyla çatışan öfkeli çocuk (10 yaşında) için terapi işe yarar mı yahut ne yapmalı? Güvensiz bağlanma yaşamış ise ne yapmalı?
santimantal
Bir yakınımın 10 yaşında bir oğlu var.Annesi çocukla müthiş ilgileniyor. Ama ilk doğurduğu sıralar çocuk sahibi olma fikri onu biraz zorlamış.Babası ilgisiz ve çocuğa sevgisini göstermiyor.Çocuk biraz takıntılı. Bazen okulda sorun yaşıyor.Bazen de anne babayla çatışmaya giriyor.Son zamanlarda annesi
Bir yakınımın 10 yaşında bir oğlu var.
Annesi çocukla müthiş ilgileniyor. Ama ilk doğurduğu sıralar çocuk sahibi olma fikri onu biraz zorlamış.
Babası ilgisiz ve çocuğa sevgisini göstermiyor.
Çocuk biraz takıntılı. Bazen okulda sorun yaşıyor.
Bazen de anne babayla çatışmaya giriyor.
Son zamanlarda annesine vurmaya falan başladı, aşırı bir öfke var içinde.
Bu çocuğun ve/veya anne-babanın sıkıntısını ortaya çıkarmak için ne yapmalı?
İst. Anadolu yakasındalar.
Önerdiğiniz bir psikolog, pedagog var mı? Gerçekten işin uzmanı olmalı, verilecek paraya değmeli.
Yahut devlet hastanelerindeki psikologlara mı gitseler? Onlara nasıl randevu alınıyor?
Arkadaşımın bu sorunu çözmek için kendisinin yapması gerekenler neler? Önerileriniz var mı?
Annesi çocukla müthiş ilgileniyor. Ama ilk doğurduğu sıralar çocuk sahibi olma fikri onu biraz zorlamış.
Babası ilgisiz ve çocuğa sevgisini göstermiyor.
Çocuk biraz takıntılı. Bazen okulda sorun yaşıyor.
Bazen de anne babayla çatışmaya giriyor.
Son zamanlarda annesine vurmaya falan başladı, aşırı bir öfke var içinde.
Bu çocuğun ve/veya anne-babanın sıkıntısını ortaya çıkarmak için ne yapmalı?
İst. Anadolu yakasındalar.
Önerdiğiniz bir psikolog, pedagog var mı? Gerçekten işin uzmanı olmalı, verilecek paraya değmeli.
Yahut devlet hastanelerindeki psikologlara mı gitseler? Onlara nasıl randevu alınıyor?
Arkadaşımın bu sorunu çözmek için kendisinin yapması gerekenler neler? Önerileriniz var mı?
0
Ben küçük bir çocuktum. Kimi zaman isteklerim oluyordu fakat maddi durumumuz çok zayıftı. Babam derdi ki: “Markete, pazara gidince paramız var mı diye sor. Eğer varsa ben sana alırım.” Eğer öyle yapmazsam asla almazdı. Ağlarsam mutlaka sert bir tepki verir ya da tek bir tokat atardı. Evde ağlamaya devam etsem de umursamazdı, odamda beklememi söylerdi. Eğer ağlamayı keser ve normal bir iletişim kurarsam, anlatırdı ve imkân varsa istediğimi yapardı.
Bugün öğretmenim. Birçok öğrencimde, ebeveynlerin çocuklarına kırılacak bir cam gibi davrandığını gözlemliyorum. Tutarlı ve net bir ebeveyn figürü birçok şeyin çözümü bence. On yaşında öfkeli bir çocuk için psikolog çok mantıklı değil gibi.
Bugün öğretmenim. Birçok öğrencimde, ebeveynlerin çocuklarına kırılacak bir cam gibi davrandığını gözlemliyorum. Tutarlı ve net bir ebeveyn figürü birçok şeyin çözümü bence. On yaşında öfkeli bir çocuk için psikolog çok mantıklı değil gibi.
+3
çocuk basitçe işe yarayan bir yöntemi sürdürüyor. işe yaramıyor olsa sürdürmezdi.
+1
devlette herhangi bir şekilde psikolojik tedavi almanız pek de mümkün değil, verim alamazsınız. ancak bir pedagogla görüşerek fikir almakta fayda var diye düşünüyorum. çocukların dönemleri oluyor büyürken elbette ama mutlaka çocuk alamadığı bir şeyin acısını çıkarıyor ve görülmemenin ki verdiğiniz örnekte babanın ilgisizliğinden söz etmişsiniz belki bununla ilgili olabilir. uzman görüşü almak daha sağlıklı olacaktır.
+1
profesyonel yardım alınacak. anneye vurması vs. kesinlikle hoş görülmeyecek ve bir karşılığı olacak illa dayak değil tabi istediği bir şeyden mahrum bırakma gerekirse aç bırakma gibi.
0
