Eski bir yakınım (akrabalarim ama biraz mesafe koymuştum) wp grubunda bana yeni baslayacagim iş süreciyle ilgili bir şeyler sordu. Çok içten sevindi olumlu şeyler söyledi. Sonra yol mesafe barınma konusunu ben açmadan kendi sordu. Ben de bilgi verdim ama kimseden de bir beklentim varmış gibi algilanmasin diye özellikle, yurda başvurdum uzaklığını pek bilmiyorum gibi cevaplar verdim.(Halbuki biliyorum günlük en az 6 saat yol git gel) Kendisi benim evimin lokasyonunun başlı başına uzak bir mesafe olduğunu biliyor. İş yerimin lokasyonu da ilçe olarak belli sonuçta bilmemesi imkansız o mesafeyi. Kendisi de merkezi bir ilçede oturuyor kardeşiyle. Her neyse durum buyken bana şok edici bir yorumda bulundu "neyse zorlanirsan x amcada kalırsın". Şok olmamın sebebi bahsettigi akrabamız da zaten çok uzak bir ilçede oturuyor. İkincisi onlar üç kişi ve hepsi erkek. Ne kadar yakınlarım olsa da kalıcı olarak asla rahat edemem. Hani sanki bak "bizde kal demiyoruz" vurgusunu hissettirdi ama ben zaten asla öyle bir talepte veya en ufak bir imada bulunmamistim. Eski samimiyetimiz olsa kendileri bizde kal teklifini yaparlardı. Ama yine kalmazdim zaten. Onlarda kalmak istedigimi düşünüp korkup mu böyle bir yorum yaptı dalga mı geçti veya haksızlık yapıldığını düşündüğüm için onlara mesafeli davranıyorum diye beni güya cezalandirdiklarini mi hissettirdiler anlamadım. Sonra ben de o yorumunu gormezden gelip yurt pahalı olursa üstüne ben ekler ev tutarım dedim. (Halbuki istanbulda az bir maaşa ev tutmak tabii ki imkansız) Buna da çok sevindi zevkime göre eşyalar dizebeileceğim için. (1+1 ev tutup zevkime göre esya dizecekmisim tek başıma...)

Ben soğuk davransam da eski samimiyetin hatrina sohbet etmekten kaçmadim ama kendimle dalga geçilmiş gibi hissettim.

Şu olayda çok safça iyi niyetli şeyler mi var yoksa alay mi var? Benim için değer verdiğim kişilerdi ama bir süredir kendimi uzak tutuyordum.