15 yılı aşkın süredir görüşmediğim 2 çocukluk arkadaşım var. Birisi mahalleden, birisi ilkokuldan (birbirlerini tanımıyorlar, tamamen ayrı kişiler). Sosyal medya da kullanmadığım için ikisi ile de liseye geçmem ile beraber irtibatım komple koptu. Geçen sene instagram hesabı açtım ve zaman içerisinde bu arkadaşlar ile takipleştim. Geçtiğimiz günlerde ikisine de müsait zamanında görüşelim mi diye yazdım. İlk başta olumlu yaklaştı her ikisi de ama tarihi netleştiremedik. Sömestr tatili iken birisine mesaj attım, görüldü bile atmadı 2 gündür. Diğerini aradım açmadı. Ne bir geri dönme, ne de meşgulüm diye nezaketen atılan bir mesaj yok. Sizce ben mi biraz alıngan davranıyorum yoksa her ikisi de görüşmek istemiyor mu? Evet çok uzun zamandır konuşmuyoruz ama halen genciz (yaşlar 29), paylaşacak çok şeyimiz vardır illa ki. Yani eski bir arkadaşım bana mesaj atıp görüşmek istese şahsen benim çok hoşuma giderdi ki bunlar zamanında en iyi arkadaşlarımdı. Aynı ilçede oturuyoruz. Buluşmak evden çıkınca yarım saat bile sürmez. Sizce neden böyle yaptılar? Kimseye bir kötülüğüm dokunmadı valla. Yıllar sonra beni bulduysa bir şey isteyecek falan diye mi düşündüler acaba? Yoksa mesaja cevap vermemek, aramaya en ufak dönüş yapmamak anlayışla karşılanması gereken şeyler mi? Şahsen ben böyle şeyleri saygısızlık olarak görüp kimseye yapmam ama yine de ne düşünmem gerekir bilemedim. Zaten farklı şehirlere atanma sebebiyle hiç arkadaşım kalmadı, biraz bunalımlı zamanlar geçiniyorum bu olay da sinirimi bozdu açıkcası
Edit: Bu arada ben de arkadaşlarım da erkek. Ben bekar, onlar evli. Evlilerin hayatı o kadar mı yoğun oluyor onu bile düşündüm