Türk Dil Kurumu tarafından kabul edilen doğru yazım Bayezid'dir.

isamveri.org

Ebû yezîd'dir aslı. (Şaka yapmıyorum)
Bâyezîd-i Bistami'den dolayı isim olmuştur. Ebâ Yezîd -> Bâyezîd -> Beyazıt

Araplardaki tek Yezîd, mel'un yezid bin muaviye değildi. Çok yaygın bir isimdi. Anlamı da bolluk-bereketli gibi, olumlu bir anlamı var. Hz. Peygamber'in (s.a.v) ashabından, bildiğimiz yedi tane ismi Yezîd olan var mesela. Gerek cahiliyye arabistanında, gerek İslam dünyasında yüzyıllarca yaygın bir isimdi. Anadolu'da tercih edilmez malum sebeplerle...

edit: benim bildiğim 7 tane vardı. bilinen tam 147 tane yezid isminde sahabe varmış:
companions.hawramani.com

bu arada yukarıda verilen makaleyi şimdi baştan sona okudum. tamamen saçmalık. yazan akademisyeni araştırdım. uzmanlık alanı yeniçağ tarihi ve osmanlı tarihi olan bir tarihçiymiş. hadi arapçası, islam tarihi, ilahiyat/tasavvuf tarihi bilgisi falan olsa, tamam derim. O kadar zorlama bir teori olmuş ki.... Farsça'da "taraf/rağmen" gibi bir anlam veren eki "karşıtı" gibi aslından tamamen farklı bir anlama zorlamış. Olmaz öyle şey. Anadolu'da bayezid adının yegane kaynağı bayezid bistami'dir. Neredeyse tüm tarikatler tarafından tasavvuf büyüğü kabul edildiği için bayezid ismi de, tıpkı "bahaeddin, muhyiddin, celaleddin, sadreddin, cafer, selman, kasım, abidin, veysel, abuzer" isimleri gibi o sebepten çocuklara konagelmiştir. (sufi değilim)

günümüzde ikincisi.
ismin orijinalinde beyaz yok. d harfi kelime sonuna gelmez.
eskiden Murad deniyormus, simdi Murat. eskiden Bayezid deniyor olabilir ama simdi Bayezit. bu, t ile biteni yanlis yapmiyor.
padisahtan bahsedeceksen o zaman adini d ile yazdigi icin Bayezid dersin. bugün bir cocuga vereceksen bu ismi Bayezit koyarsin.

yezid'in babasının kısa söylenişidir. hitap olduğunda ebu, eba'ya dönüyor. ya eba yezid! zamanla seslenişte e uçuyor. arap olmayanlar arasında ismin esas yayıcısı da bayezid bistami gibi görünüyor. türklerde ebubekir dışında bu formatta bir ismin kabul edildiğine rastlamak güç. çünkü bu, isimden çok künyeyi belirtir.

Benzer değişimler sonucu bizde kullanılan bazı isimler:

Abuzer: Ebu Zerr El-Ğıfari’den gelme. (Abuzer Gaffari) Ebubekir ve Bayezid gibi bunda da Ebu var.

Zeynel ve Abidin isimleri: 4. İmam olan Ali bin Huseyn’in lakabı olan “zeynülabidin” yani zeyn el-abidin’den gelme. Âbidlerin, ibadet edenlerin süsü, önde geleni anlamına geliyor. Biz Zeynel Abidin olarak almışız. Sonra da iki ismi ayırmışız.

Veysel: Üveys El-Karenî’den almışız. Orijinali Üveys de olsa biz onu önce “Veysel Karani” yapıp, kısaca “Veysel” demişiz. (Veysi ismi de aynı kökten, aynı kişiye nisbeten. Üveysî’den gelme)

Turabi: Peygamber’in (s.a.v) Hz. Ali’ye hitaben söylediği “Ebu Turab” lakabından ötürü kullanılır.

Şimdilik aklıma bunlar geldi. Başka örnekler de vardır elbet. Fonetik değişimler çok var zaten. Ukaşe-Ökkeş, Umar-Ömer, Uśman-Osman gibi. Onlardan bahsetmiyorum. Ama form değiştirip bizde isme dönüşen künye, lakap yahut tamlamalar da hayli var.

Rıza, Murtaza, Haydar, Turabi, Ekber hep Hz. Ali’nin lakapları diye çocuklara konmuştur. Anadolu’da oldum olası bir Ehlibeyt sevgisi vardır. Sunnisinde de en az Alevîsi kadar vardır.
kesmekes laleler