Öfkesiz, sakin biri olduğumu dusunurler genelde. Alakası yok. Dışarda sadece nazik bir insanım. Tabii ki birçok duyguyu en yoğun şekilde yaşayabiliyorum. Bu durumu hep saçma bulurum.
Onun dışında üniversiteden bir hoca beni arkadaşımla kiyaslayip onu daha zeki bulmuştu. (Ama ortak bir proje ödevimiz vardı hoca projeye bayıldı. fikir tamamen bana aitti diğer arkadaş projeyi anlattı diye parlayan o oldu. Bana da o senden daha zeki denildi)
Çok girişken, kendimi birilerine beğendirmeye çalisan (mesela o hocaya herkes iltifat eder hediyeler alirdi) biri olmadığım için galiba garip garip şeyler yaşiyorum.
0