ablam dis hekimi, muayenehanesi vardi, sonra devlet cikti. devlet cikinca muayenehaneyi kapatmak zorunlu.
her yasta her sey okunur, sizin azminize bagli.
okurken masrafliydi. okulda hocalarin cok aristokrat takilip bezdirdigini hatirliyorum. okumali dersler agirdi. bir de balkonda kuruyan dis kaliplari hatirliyorum, onlar da ayrica yorucu. saatlerce ugrasiyor, kalibi bir aciyor, bozuk cikmis vs. okulda da ayakta zibilyon sey yaptiklari icin yoruluyordu.
mezun olunca torpil yoksa devlete zirt diye girmek hayal. paran varsa muayenehane acabilirsin. para darken, cook para. o yuzden yeni mezunlar bir hekimin yaninda yuzde ile calisiyorlar bir sure. orda tam bir somuru var tabi.
muayenehane actin diyelim, ayni binada 2 hekim daha var. adam bildigi yere gidiyor. biraz esnaflik tarafi var isin. muayenehanecilik zorlu. kimi gun kafani kaldiramazsin, obur ay ac kalirsin. duzenli gelir yok.
insan faktoru sinir bozucu. adam disini fircalamadan geliyor. gec geliyor. borc takiyor. pazarlik ediyor. senden cok bildigini saniyor. kendini ifade edemiyor vs.
diploma olmadan is yapmak cok riskli. dogru da degil zaten ama biri sikayet etse bitersin. cok ispiyonculuk var sektorde. ayrica hem okuyup hem calismak icin cok isabetli bir tercih olmayabilir.
diyelim ki devlet cikti. o zaman da hastanedeki taht oyunlarinin icinde bulacaksin kendini.
ama insan tedavi etmek guzel bir sey bence.
0