[]

Hasta nene-dedeniz.. (hassas soru)

Anilariniz tazelenebilir. Uzulecekler okumasın :')

Hasta olan yaşlı ev halkindan "ölümün yaklastigini hissedip korktugunu belirten" var miydi? Ne yaşadınız, ne söyledi tam olarak?

Babannem canım çok ani ve net bir şekilde öldü. Tam istediği gibi. Anneannem de hastaydi ama tümör alininca hayata donuceni dusunuyordu. Tek şahit olabildigim büyükbabam.Yakın zamanda vefat etti. Hastaydı, "galiba ölücem, hakkını helal et" demiş dayıma. Ortamı duygusallastirmamak için kimse üstüne gitmedi tabii. Ama başka ne hissediyordu merak ediyorum. Korkuyormus gibi geliyordu Belki de herhangi bir cekincesi yoktur, bana öyle geliyordur. Merak ediyorum ne hissettigini. Korkusunu hafifletebilmek/paylaşabilmek isterdim çünkü yalan da olsa:/

 
Babamdaki tümör alındıktan sonra kanser çok hızlı ilerledi. Çok kilo kaybetti, tanınmaz hale geldi. Ziyaretime gelenler çoğaldı ben gidiciyim galiba diye esprili konuşmaları oldu. Hastalığı atlatacağını düşündü son günlere kadar, köye yerleşeceğinden bahsetti. Ölümüne bir hafta kala konuşma yetisini kaybetti yazarak anlaştık, üç gün kalana kadar yazma yetisini de kaybetti. Kaş göz işaretiyle anlaştık. Güçlü bir adamdı her zaman. Fakat ölümüne kalan o son üç gün neler geçti aklından ne düşündü hiç bir zaman bilemeyeceğim..


  • heidi'nin dedesi  (13.10.19 22:19:37 ~ 22:20:53) 
ananem :(
senin evlendiğini göremedim, gözüm açık gidiyorum dedi bana :/ yeğenlerinden birine beni sen gömeceksin demiş. son günlerinde kabullenmişti, artık yolun sonuna geldim farkındayım ama mutluyum diyordu gayet sakin.

ananemin son ana kadar bilinci açıkmış, yani ölüyor olduğunun farkındaymış (ben yanlarında değildim). en üzücü olan bu. neler hissettiğini düşünemiyorum bile. inancı kuvvetliydi, en son annemden yasin okumasını istemiş, annemin de alakası yoktur duayla fln, karşı komşusunu çağırmış. karşı komşu yasin okurken ananem rahatlamış, kadının ellerini tutmuş. öyle ölmüş :( yaşlılık döneminde her zaman inancından güç almıştı. bence son anlarında da o dayanma gücünü öyle buldu.
  • pati  (13.10.19 22:24:10 ~ 22:26:49) 
ne hissetiklerini bilemeyiz, bilmemize de imkan yok.


  • sutlu nescafe  (13.10.19 22:24:47) 
by mayis ayinda dedem vefat etti. 82 yasina kadar dincti. soyle diyim 81 yaainda iken beraber agac keser odunlari tasirdik falan. sonra hastalandi midesi alindi komple. ama iyilesti, eski hayatini dondu tam 1 sene sonra hastanede kontrol vs yapilirken soguk ortamda usutuyor. direnci dusuyor olaylar basliyor. hastaneden cikaramadik. ben anladim tabii. santiyeyi falan biraktim. gittim.yanina 1 ay hastanede kaldik. kendi de zaten akilli adamdi. bi gun sunu dedigini hatirliyorum, beni gulduruyorsun ediyorsun ama her seyin farkindayim, gunden gune eriyorum bu hastaneden cikamayacagim dedi.
hic cevap vermedim. cunku artik kullandigi agri kesicilerden beyni de karismaya baslamisti ki cok zeki adamdi. o hallerini gorunce zaten. bazi seylere karsi daha sakin bakiyorsun.
sonra 1 ay bitince santiyeye dondum. dede gene gelecem santiye bitince dedim. isime dondukten bir hafta sonra agirlasmis. yogunbakima girmis. bayilmadan once de benim adimi soylemis teyzeme. ben de atladim gittim. yogunbakimdaydi. 14 gun kaldi. sonra da vefat etti.

cok mu zor oluyor evet. her seyi ondan ogrendim. her yazimi onunla gecirdim. yikatmasi defnetmesi zor oluyor ama yapiyorsun. asil olay su oldu bende.
artik cocuk degildim, eski resimlere bakinca tum buyuk amcalar dedeler dayilar vefat etmisti.

artik siradakileri biliyorum ve asil canimi sikan bu.
  • turbo sadık  (13.10.19 22:26:25) 
Gece uyumuyor, karanliktan hoslanmiyordu. Yaninda surekli birileri olsun istiyordu.


  • nax  (13.10.19 23:37:17) 
ben bu durumu, şuna bağlıyorum.
eskiler, şu zamanın anneanne-dedeleri, babaanneleri ölümle içine yaşamışlar. baksanız 4 çocuğu var, ama 6 düşük-ölü doğum yapmıştır. bebesini gömüp tarlaya gitmiş bu insanlar. hayatlarını durdurup da yas tutacak zamanları olmamış.
ya da, kayınvalideleriyle-kayınpederleriyle, hatta eşinin kardeşi, onun eşiyle falan beraber yaşamışlar. bu kalabalık içinde de teker teker yaşlıların ölümünü izlemişler.
kısacası, her açıdan daha naturel, daha kabulleniş temalı bir hayat felsefeleri var.

bir keresinde, iş sebebiyle görüştüğüm epey varlıklı bir iş adamının torunu olduğunu duymuştum. "hayırlı olsun" derken, yanlışlıkla "dede oldunuz demek" demişim. der demez pişman oldum. adam alındı, bozuldu, "oo beni dede yaptınız lovemyself hanım" diye sitem etti. aramız bozulmasın diye ne uğraşmıştım sonradan. adam dedeliği kaldıramadı. torunundan bahsetmiyordu. laf geldiğinde "oğlumun çocuğu" diyordu.

bunun yanında, biz ölümden doğal bir şey gibi bahsetmiyoruz artık. "başıma bir iş gelirse, sen de bil, şunu şöyle yaptım" diyorum mesela, bir akrabaya. hakikaten o bilgi tek bende kalmasın istiyorum. ama söylediğim kişi gidip dağlara taşlara vuracak oluyor neredeyse. aman ağzından yel alsın diyor. öf ölüm de nereden çıktı, diyor.

benim hayatıma gelince, akrabalardan yaşlıların biri ölümü çok sık anardı, sadece ölürken bize çok iş çıkmamasını dilerdi. diğer yaşlımız ise fena korkardı ölümden, öleceğini düşününce bile oturur ağlardı. birincisi pat diye vefat etti, diğeri alzaimer yüzünden hiçkimseyi tanımayarak yaşadı, sonra göçtü. soruna da burada geliyorum sanırım, sürekli ölümden bahseden ve bu durumla barışık görünen de, ölümden korktuğunu açıkça söyleyen de, ikisi de korkuyordu ölümden. bu net. biri konuşarak bastırmaya ve kendini alıştırmaya çalışıyordu.

o psikolojiyi anlayabileceğimizi zannetmiyorum yine de. bir keresinde, ciddi bir rahatsızlığım olduğunu düşündürecek bir durumla karşılaşmıştım. koca bir boşluk içinde yüzüyorsunuz gibi. kim ne yapsa hissettiklerimi paylaşamazdı.
  • lovemyself  (14.10.19 00:37:58) 
Babamın hastalığı döneminde yaşadığı geldi aklıma.

Mide kanseriydi. İşte teşhis kondu, tedavisi başladı. Hastanelere gidip gelmeler, doktorlara görünmeler, filmler, raporlar, tahliller, allahtan ümit kesilmezler...

Bir akşam üzeri hastanedeyiz, cümbür cemaat herkes ya odada ya da doktordan haber bekliyor. Babam dışarıda yalnız, bir banka oturmuş, öyle etrafa bakınıyor. Gittim, yanına oturdum. Sigara uzatır gibi sakız paketini uzattım; böyle, bir film sahnesi gibi. Bir süre hiç konuşmadık. Sonra birden, "Ben hasta değilim. İyileşeceğim. Çıkacağım burdan. Tabii." dedi. Öyle inanıyordu yani.

Bu sahnenin 6 ay kadar sonrasında, birden bıraktı kendini. Yani, birisi için "Kendini çok saldı." falan deriz ya; o cümleyi, o ana dek boşuna kullandığımı anladım. Öyle boşladı kendini.

Sonradan fark ettim, birkaç eski arkadaşı ile görüştüğümde anlattılar. Anlamış ne olacağını. O yüzden bırakmış kendini. Korkmadan kabul etmiş ama. Ölümü, eski bir arkadaşı gibi karşılamış adeta. Bize, ailesine bir şey söylememiş ama güzergâhı görüp ona göre hareket etmiş.

Keşke, "Galiba öleceğim." deseydi.
  • tel tokasini duzelten samuray  (14.10.19 02:56:55) 
Büyükbabam annem çok küçükken bir kaza geçiriyor. Aslında şimdi olsa çok basit bir operasyonla taburcu olabilecekken (pıhtı atması durumu) kaybediyor annem babasını. Hep anlatırdı, çocuğklarını yanına çağırıyor. Kime ne kadar borcu var, kimden ne kadar alacağı var hepsini yazdırıyor. Pıhtı şimdi bacakta, 1-2 güne kadar beyne gider, o zamana kadar bütün önemli gördüğü işlerini hasta yatağında düzenliyor. Ve, gidiyor...


  • SiyamkedisiZorro  (14.10.19 09:55:02) 
1
buraya yazılanların hakları Sir Anthony Hopkins'e aittir.
yazan eden compumaster, ilgilenen eden fader
modere edenler angelus, Artibir, aychovsky, baba jo, basond, compumaster, deckard, fader, fraise, groove salad, kahvegibi, kaymaktutmayansicaksut, kibritsuyu, monstro, pandispanya, robin, ron dennis
bu sitede yazılanların hiçbiri doğru değildir. site içeriği küçükler için sakıncalı olabilir. yazılardan yazarları sorumludur. kaynak göstermeden alıntılanamaz. devlet tarafından atanmış bir kurumun internet üzerinde kimin hangi bilgiye ulaşıp ulaşamayacağına karar vermesi insan haklarına aykırıdır. web siteleri kullanıcıların istekleri doğrultusunda bağlandıkları yerlerdir. kullanıcılar isterlerse bir web sitesine bağlanmayabilirler. bu güçleri ve imkanları mevcuttur. bir kullanıcı bir siteye bağlanmak istiyorsa bu onun tercihi ve hakkıdır. bağlanmak istemiyorsa bu yine onun tercihi ve hakkıdır. halkın kendisine hizmet etmesi için görevlendirdiği kurumlar hadlerini aşıp halka neye ulaşıp ulaşmayacağını bilmeyen cahil cühela muamelesi edemezler. ebeveynlerin çocuklarını sakıncalı içeriklerden koruması için çok sayıda bedava ve ücretli yazılım mevcuttur. bu yazılımlar bir web tarayıcısını kullanmaktan daha karmaşık teknik bilgi gerektirmemektedir. devletin milletini küçük düşürmesi ve ebleh yerine koyması yasaktır. Skimlinks ile linkler üzerinden yönlendirme payı alınmaktadır.